platonik ask kirada oturmaya benzer. kirayi odersin ( sen seversin seversin ) ama ev hic bir zaman senin olmaz ( o hic senin olmaz ).
bir cesaret kredi cekip evi alsak mi acaba ( cesareti toplayip soylesek mi ya da omur boyu sussak mi acaba ).. *
ne zaman başladığını yalnızca sizin bildiğiniz aşktır. ne zaman biteceğine de yalnızca siz karar verirsiniz.
yoktur aslında. siz var etmişsinizdir. bu yüzden sizindir, siz istediğiniz sürece de sizin olacaktır.
yaşama sebebidir.
hoştur.
(bkz: en kötü derdimiz böyle olsun)
ne kadar güzel ya da yakışıklı olursanız olun onun gözünde bir hiç olduğunuzu varsayarsınız hep. tabii bu arada size ilgi duyan insanları da kaçırmış olursunuz.
iki taraf da olayın farkına vardıysa ama bi adım atamamışsa, oyun sanatı da denilebilir. Bakmıyorum özgüvenim yüksek tripleri, ilgilenmeme çabaları, görmezlikten gelmenin tavan yapması ama gerçekte duyguların tavan yapması, rezil olmama çabalarıyla eşdeğerdir. taraflar artık farkettiyse uzatmanın alemi yoktur. bi an önce karşılıklı aşka dönüşmelidir. *
aşık olunan kişiyi bazen usandıran aşktır. karşılıksız aşk olduğundan boynu büküp oturmak gereklidir. ama bu yapılamıyor ve aşık olunan kişi çok sıkıştırılıyorsa bıktırıcıdır.
zordur hem de çok zor. daha doğrusu işi eğer platoniklikten çıkarmaya karar verdiğiniz an karşı taraftan alacağınız tepki sizi çok korkutur. ya istemezse? ya hayır derse diye. ve genel olarakta platonik aşktan çıkarırsanız eğer sevdiğinizi sonu hüsran olur. platonik takılsan ayrı bir dert.
rahmetli anneannem (ki bence ermiş ulu bir kişilikdi) birini çok ve gerçek bir sevgiyle sever ve bunu kimseye söylemezsen o sevgi seni cennete taşır demişti ben hiç öyle yapamadım keşke başarabilseydim zaten o zaman cennet olurdu belki dünya evet o acı bile cennettir... bir düşünün o sevgiyi sahibine verdiniz sizi kırdı incitti ya da karşılığını vermedi şımardı sevginizi hor kullandı ya da belki de en en fenası o da sizi sevdi ama tükendi sevgi birlikte tükettiniz tertemiz bir güzelliği sevginin masumiyetini yitirdiniz...
platonik aşk en güzel en gerçek aşktır hayatımda kimi sevdiysem sevdi beni şükür kimisi düşmanca haince can yakarak egoistce ama sevdi böyle sevgi olmaz olsun dedirtsede sevdi ama tertemiz kalan hatırlanınca gülümseten aşk varsa biri lisede yıllarca adını sayıkladığım yüzüne bakarken kıpkırmızı kesildiğim komşum ve okul arkadaşım bir diğeri kocaman olmuşum yaşıtlarım alemlerde sekerken ben yine platonik takılıp kimseye yüz vermeyip kanka ayağı yaptığım ama aşkından deli divane olduğum üniversitedeki arkadaşım... (merak edenlere not ikisi de evli mutlu çocuklu ikisi de facebooktan selamlaşabildiğim kişiler ikisi de mutlulukları için dua ettiğim masum sevgiler ama diğerleri karşılığını gördüklerim yani eski sevgililer onların adı batsın...) *
