Seni "sen" diye sevdim ben. Varlığına inat yokluğunda bile sevdim seni. Sana duyduğum sevgim bir günlük olsaydı eğer; "seni sensizlikte" bile yaşatmazdim ey yürek sızım.
Bir kişiye duyulan tepkime vermeyen aşk.
Bir zamanlar lisede bu duyguyu tatmıştım acayip bir durum çaresizlik çok kötü, düşünsenize siz her anı onunla yaşıyorsunuz ama siz onun aklına bile gelmiyorsunuz belki de. neyse zaman geçti facebooktan takip ediyorum arada kabin memuru olmuş çokta yakışmış kıyafetleri ben ise hala üniversitede okuyorum. elimiz kolumuz bağlı neyse akşam 2 bira deviririz bunun üstüne.
küçükken kavga ettiğinle sonraları komşuna daha sonra okuldan arkadaşlardan metroda otobüste derken orda burda gördüğün birine karşı içten içe beslenen en masum duygu.
tanım : en boktan aşk türüdür.
hayallerinde onu bir meleğe dönüştürürsün ama o da bir insandır.sırf onun için onun salak arkadaşlarıyla takılırsın.o senden tiksinir ve bunu bilirsin,her çirkin ördek yavrusu bir gün kuğuya dönüşür diye kendini avutursun.her allahın günü onu düşünürsün.onun sevgilisinin yerinde olmak için ruhunu şeytana satmayı bile göze alırsın.o ne zaman kendisine zarar verse sanki zarar sana gelmiş gibi üzülürsün ve içten içe onu bir kenara çekip ''sen çok değerlisin,neden böyle yapıyorsun? neden uyuşturucularda boğulma ihtiyacı hissediyorsun?'' demek istersin ancak korkarsın arkadaşlarının dalga geçeceğinden...
her hareketinde sana karşı beslediği bir hissin varlığına dair kanıt ararsın, bulduğunu sanırsın, bulamazsın.Sonrası hayal kırıklığı.Böyle de sikindiriktir.
içimde günden güne büyüyen fakat onun umursamadığı ve içimdeki tüm sevgiyi ona harcamaktan yorgun düştüğümü bile bilmeyen bir insan için duyduğum aşktır.
adı her daim aşktır, hiç değişmez. çünkü yarım kalır, çünkü başka isim konulmaz. sevgi olmaz mesela ya da ilişki denmez hiçbir zaman. "aşk" olarak yaşanabilen tek duygu karşılıksız aşktır.
hep yarım kalır, hep eksik kalır ama bu eksiklik sizi çoğaltır. bittim zannederken bir de bakarsınız ki dolmuş taşıyorsunuz.
bir zaman sonra müzik tarzınızı alt üst eder örneğin. ağır metalciyeseniz dahi müslüm baba dinlerken bulursunuz kendinizi.
bilmediğiniz, duymadığınız ne çok, ne güzel şarkılar varmış anlarsıznız.
canınız yansa da güçlü gibi görünmeye çalışırsınız, dahası içinizdeki gerçek gücün farkına varırsınız. işte en güzel yanı da budur. ve neden sonra bittim zannederken çoğaldığınızı anlarsınız.
lisede iken yaşadığım durumdur.arkadaş kıza gidip senden hoşlanıyorum diyemedim yıl boyunca.1 yıl acı,ıstırap çektim.her hafta değişik planlar yaptım bu sefer kıza açılıcam diye ulan bir türlü olmadıydı.yıl sonu veda partisinde densiz biri kıza gidip söylemiş kız bu çocuk senden hoşlanıyor diye.kızda gelsin konuşalım demiş.uçarak gitmiştim ama aynı hızla konuşmaya başlayamamıştım.fakat biraz konuşunca düşünmeden, planlamadan çıkmıştı cümleler ağzımdan.kız da onaylar biçimde gülmüştü.böyle son bulmuştu vay bee. ulan üzerinden yıllar geçti hiç unutulmuyor hayat çok garipsin.sonrasında lise sona kadar sevgili olduk sonra ayrıldık.
Esim benim asik oldugum adam degil, ben onu nasil tanidiysam ona asigim. Benim tanidigimla onun alakasi yok, tek alaka beynimdeki zaafa, kalbimdeki bosluga gore can bulan arizali lanet bir illuzyon.
En beteri de o can bulan yanilgiya inanmisligim pes ederse, gercek anlamdaki canimin da cikacagindan korkmam.
''karşılıksız aşk, çatalla çorba içmeye benzer. ne kadar çatal sallasanda hep boş çeker, hüzünlenirsin. karnın asla doymaz. hep sinirli ve hüzünlü olursun. kendine böyle bir işkenceyi yaptığın için, ya çok salak olduğunu düşünürsün ya da çok yardıma muhtaç. " aa kaşık var lan. niye kaşıkla içmiyorum ki ? " diye düşündüğün an, kaşığın seni terk ettiğini anlarsın.''
