bir zaman uzun bir şehir içi otobüs hattında, tatlı bir biletçi amca ile sohbeti şu şekilde açmıştım:
- amca ya yaşının fazla olduğunu tahmin ediyorum ancak nasıl oluyor da böyle genç görünüyorsun?
amca inanılmaz genç görünüyor ama bir o kadar da yaşlı: ihtiyar delikanlı. sonra gülümsüyor ve anlatmaya başlıyor.
- dogru bildin. 65 yaşındayım. bak yigenim, şincü beni eyi dinle. ne kadar hayat teşalesine, paraya pula gendini gaptırdıgın vakit o kaddar yaşlanır gidersin.
*tink lamba yandı kafamın içinde*
babamı düşündüm. böyle bi adam. hak veriyorum çocukları en iyi şartlarda okusun istiyor. ve kendini bu uğurda yıprattı. 44 yaşında ama bu amcanın abisi gibi görünüyor. fakat babam bir noktayı atlamıştı. her şey dengede. fazlasına gerek yok. çocukları iyi okullar okuyor. hali vakti yerinde. bildiğin orta halli yaşam işte. kaç tane üniversite ögrencisi tek başına kalıyor da o oğluna böyle bir lüksü lütfetmişti. ha o zaman sorarlar bey baba napcan bakalım sen parayı. tamam işte limittesin, herkesler mutlu mudur? öyle.
amca devam ediyor...
- çocuklarımı okuttum. hepsi gendine toktor oldu, müendiz oldular. çalışıyolar. evlendiler. hepsi uçtu gitti. bi benimlen eşim kaldık goca evde. eee çok zengin olsam da böyle olmaz mı idi?
*tink lamba tekrar yanıyor*
teyzem çok zengindir. ama çocugu olmadı. eniştemle öyle istanbul'un en gözde yerlerinde saraylarda yaşıyolar. bağdat ceddesinde tripleks bir evde yaşamak bence muazzam bir olay. fakat vakti zamanında kendilerini ziyaret etmiştim. ev o kadar sessiz ki, gözleri "şu evin içinde bir çocuk gürültü yapsa ya" diyor idi adete. anlıyorum, demek ki mutluluk parayla olmuyor sadece.
amca devam ettikçe ben düşünüyorum. ben düşündükçe amca anlatıyor.
- bak yigenim. evet para gerçekten çok önemli değildir. ben çok çalıştım, her bir işte çalıştım amma velakin sinirlenmedim, üzülmeme çalıştım. çocuklarım ile mutlu yaşadım. para bir tuzaktır. varlığı ile yokluğu insanı sapıttırır. çok paraların olunca şaşırırsın, az olunca kıvranırsın.
son cümleyi ben kafamın içinde kuruyorum : "amma velakin eğer limitinde isen o zaman hattı koru asker."
+ Vatan evladı ilk doğduğunda para aşağıdan bakar ve çoook büyük görür.
+ Vatan evladı 35 - 40 yaşlarında paraya karşıdan bakar ve kendini görür.
+ Vatan eladı ölür ve paraya yukarıdan bakar , kağıttan başka bir şey göremez.
Napolyon'un üç baskı yaparak bize önemini anlatmaya çalıştığı, insanın uğrunda babasını bile öldürebileceği ve aynı zamanda hayatta kalmamamıza yardımcı olan koca bir kara deliktir.
Kadını parası için alacak adam, avucunu açarken gözünü kapamak lazım geldiğini bilmelidir. Refik Halit Karay
Para bir hiçliği bile birinci yere getiren biricik yoldur. Dostoyevski
'Para herşeyi yapar' diyen adam, para için herşeyi göze alan adamdır. Benjamin Franklin
Aslında parayı sevmiyorum, ama sinirlerimi yatıştırıyor. Joe Louis
bu hayatta neyi satın alamaz para. bilmiyorum. vardır elbet satın alamayacağı şeyler. ama şunu biliyorum benim istediğim herşey parayla satın alınabilir.
