ilk baskısı 1941 yılında yapılmış olan, içinde müthiş aforizmalar barından, kurgusu ve hikaye örgüsüyle insanı sürükleyen önemli bir necip fazıl kısakürek tiyatro eseridir. okumakta bu kadar geç kaldığım için hayıflanmama sebep olmakla birlikte necip fazıl kısakürek'in bütün kitaplarını bir an evvel almak için ne zamandır kurduğum hayalleri tekrar körüklemiştir.
"aydınlık neresi? karanlığın çıktığı yer!.. karanlık neresi? aydınlığın giremediği yer!.."
borges'in bu sözünü ilk okuduğumda sadece altını çizmiştim. günlerdir kafamda yankılanıp duran bu sözün altını şimdi, gecenin bu saatinde tekrar çizdim ve tekrar ve tekrar...
adını söylemek istemesemde beni zorlayan araç. anladım ki para olmadan huzur olmuyor. evet olmuyor!
para ;
insanların her-gün saatlerce koşuşturmasının sebebi.
insanların birbirlerini öldürme sebebi.
hayatı şekillendiren, insanları derecelendiren kağıt.
her insanın farklı hayallerine ışık tutabilecek nesne.
yaklaşık 30 bin adedi gençleri askerlikten muaf tutmaya yetecek güçte olan, insan icadı fakat yine insan tarafından kendisine tapılan, dünyada en adaletsiz dağıtıma sahip olan nesne.
ilk başta gençliğin ateşiyle çok gereksiz olduğunu savunursun o kadar gururlusundur ki elinin tersiyle itersin.. maalesef ki kölesi olduğumuz onsuz hayatın zor olduğu bir gerçektir değerini bizlerin değerini yükselttiği kağıt parçası!
