para hepimizin katildir. savaşlar, ölen masum insanlar, en basiti her sabah işe giderken oluşan trafik bile hep para kazanma hırsı, arzusu olan insanlar yüzündendir. hiç bir şeyin vermediği mutluluğu 3,5 kağıt parçası verebiliyor. ne tuhaf değil mi?
amısına koyim ya, sıçıyorsun sifonu çekiyorsun o bile para. bizler gerçekten boşa yaşıyoruz kıçımızı kaşıyoruz. düşündüm de, bir nefes almak bedava hayatta, geri kalan her şey para..
emeğin, somutlaştırılmış halidir. kimse sizden 12 saat boyunca çalışarak harcadığınız enerjiyi, teknik olarak alamaz. ama bu enerjiyi somut bir maddeye dönüştürülebilirse, sizden alınabilir de, çalınabilir de. yani para, emeğinizin sizden alınmak üzere somutlaştırılmış halidir. dünyada para olduğu sürece de, hak yenecektik, adalet hiç bir zaman söz konusu olmayacaktır.
para aslında bir birimdir yani güzelliğin 10 para etmez cümlesinde geçtiği gibi . bir nevi markalaşmıştır pvc doğramalara pimapen kağıt peçetelere selpak demek gibi
Hadi itiraf edelim. Hepimiz hoşlanıyoruz bu pis şeyden. Sırf ford yerine mercedes'e binebilmek için bir insanın evsiz kalmasını, işini kaybetmesini vb. istiyoruz haksız mıyım?
Bazen duygusala bağlıyorum komünizm, anarşizm zart zurt ama yok. Liberaliz alayımız. bunu okuyan herkesten daha zengin, daha taşaklı olmak ve daha güzel kadınlar sikmek istiyorum.
Evet biliyorum. Siz de istiyorsunuz. itiraf edin.
Siz de istiyorsunuz...
araç değil de amaç olduğu söylenir hep ama şu da var ki; üniversite bitti, diplomayı aldın, işte oradan sonra iş biraz değişiyor. annen, baban size dile getirmese de her an "ee, oğlum şimdi ne olacak, ne yapacaksın?" der gibi duruyorlar sanki. şu ana kadar hep tüketici konumda olmuşsun. size de bir işe girmek ve bunun getirdiği maaş ile hayatınızı devam ettirmeniz isteniyor, sistem bu sonuçta, çark böyle işliyor. keşke hep okusak ve para diye bir şey olmasa. hazır para da yiyebilirim bak, varsa parası olan beri gelsin.* kısacası yaşamımızı devam ettirmek için ondan olması gerekiyor.
vakti zamanında iyi bir durumumuz olmasına rağmen türlü şeylerden sonra ailecek sahip olamadığımız şeydi bu kağıtlar.
hiç yoktu, dibe vurmuştuk.
babam 7 ay işsiz kalmıştı, alması gereken paralar bir türlü ödenmemişti. insanların tavırları bir anda değişmişti. sözümona yardım amaçlı verdikleri borçları durmadan bizi küçümsemek için kullanıyorlardı.
rezillik diz boyuydu...
o 7 aylık süreçte çocuktum ve tek bir hedefim vardı zengin olacaktım.
şuan ailemde de bende de para bulamamak gibi bir sıkıntı yok.
şimdi şaşırıyorum o zamanlar niye öyleydi??
ekonomik kriz sadece bizi mi vurmuştu o zaman??
dünyada bu kadar çok para varken bizde niye yokmuş o zaman??
kurban kesemediğimiz kurban bayramları hiç gözümün önünden gitmiyor. ilerde bir vakıf kuracağım kurban kesemeyenlere et vermeyeceğim kurban kestireceğim hiç bir çocuk biz kurban kesmedik demesin diye.
özetle; para bulunuyor bulunmasa da çok mu problem dünya bizi ahirete ulaştıracak bir yoldur sadece yoldur. bu kelimeyi dünyadaki tek amaç olarak göstermeyin.
