Para, 2012-2013 sezonu sonunda Necip Fazıl Kısakürekin ölümünün 30. yılı vesilesiyle özel bir gösterimle seyirciyle buluştu. Necip Fazıl Kısakürekin öne çıkan oyunlarından olan Para, paranın belirlediği toplumsal yaşamın çürümüşlüğünün bireylere ve bir aileye yansıyan yanını ele alıyor. Savaş, vurgun, insanı hiçe sayan ekonomik ilişkiler ve bankalar, toplumsal çözülmeye hizmet eden siyaset, birbirine güven duymayan bireylerin sistemden gelen güçlerini birbirine karşı kullanmaları oyunun olay örgüsünü oluştururken, insanlık değerleri tartışmaya sunuluyor. Engin Gürmenin yönettiği oyunda; Aziz Sarvan, Cem Uras, Doğan Altınel, Nurdan Gür, Aslı Aybars, Oğuzboy Vedat Şahin, Zeki Yıldırım, Alev Oraloğlu, Deniz Yeşil Mavi, Ali Mert Yavuzcan, Seza Güneş, Engin Gürmen rol alıyor.
kendisiyle Yiyecek satın alabilirsin ama iştah satın alamazsın.
ilaç alırsın ama sağlık alamazsın.
Bilgi alırsın ama bilgelik alamazsın.
Gösteriş alırsın ama güzellik alamazsın.
Eğlence alırsın ama neşe alamazsın.
Tanıdık alırsın ama dost alamazsın.
Hizmetçi alırsın ama sadakat alamazsın.
Boş vakit alırsın ama huzur alamazsın.
Para ile her şeyin kabuğunu alır, hiçbir şeyin çekirdeğini alamazsın.
Bir nevi peri.
bundan sevgili olur
araba olur
mutlu mesut aile olur
huzur da olur mutluluk da olur
sağlık olur sıhhat olur
estetik yaptırırsın burnun düzgün olur
falan filan uzar gider işte.
bir nevi şeytan
çünkü sahip olduklarının kaynağı hep o olur
sevildiğini hissetmezsin
biri senin için ölse param için mi seviyo lan bu beni yoksa dersin
burnun düzelse çarpık karakterin estetik cerrahide çözümü yok
araba alırsın ama içinde yalnızlık şarkıları dinlersin yattığın kadının evinden sabaha karşı dönerken
hayatında marjinal fayda kavramı kalmaz
her şeye doyurur bu piç adamı
sonra vay efendim ben sevemiyom yea
benim canım hiçbir şey istemiyo ya
be amkmun...
sakinim..
bitti.
hşş.
hayatımda hiç önem vermediğim halde hayatımda en çok yer alan, huzursuzluk sebebi nesne.
ittikçe daha çok üstüme üstüme gelen nesne.
(bkz: ben parayı sevmiyorum para beni seviyor)
Para herhangi bir ödemeye ya da ihtiyaca verilen biri birbiri tür takas yapma aracıdır. Yerleşik hayata geçtikten sonra bulunmuştur. Takasın yerini almıştır. Her ülkeye özgü para birimi vardır. insanların temel ihtiyacını karşılar.
her ne kadar sevmesem de necip fazıl kısakürek'in yazdığı * ve gunumuze uyarlanan oyuncu performansının iyi fakat konunun karmaşık ve ne anlatmaya çalıştığını kurgu zayıflığı sayesinde algılayamadığınız bir ankara devlet tiyatrosu oyunu. zaman geçirmek isterseniz 2. perdesi ile leziz diyebilirim ama ilk perde uykum geldi.
özetle; para nedir? neyi satın alır? ne kadar gücü vardır? aile bağlarını ne kadar etkiler? gibi sorulara cevap bulmaya çalışılmış. oldu mu? olmadı be abi!
çocukluğumda annemin verdiği bir miktar parayla bakkala gitmiştim, hani şu bildiğin mahalle bakkalı. hipermarket yoktu o zamanlar. zannediyorum bir milyon lirayla 3-4 kadar çikolata alıp eve gelmiştim. arkasından böyle ailecek yemek sofrasındayken bir mesele oldu bu para miktarı ve alınan çikolata adedi hakkında evde çok misafir çocuğu olunca zannediyorum misafir çocuklarına paylaştırmak istedi annemler, ben de o ara çocuk aklımla bir soru sormuştum "para dediğiniz şey neden var ki?" gibisinden. o zamanlarda istabullarda okumuş etmiş mühendis dayım bana çok güzel bir açıklama yapmıştı:
-kaç çikolata aldın?
+4 tane
-neden 5 tane almadın?
+param yetmedi
+işte sen o 5. çikolatayı alma diye para denen şey var.
işte o zaman anladım bu araçtaki mantığı. sonradan da 4 sene para üzerine okuduk tabi. bu olayın okulu bitirmeme çok faydası oldu anlatamam.
