“size ancak bir yatak alabilir, iyi bir uyku değil; bir ev alabilir, bir yuva değil; bir arkadaş alabilir, bir dost değil.”
Zig Ziglar’ın dediği gibi
paranın alamayacağı bir çok şey var!
para gereklidir evet ama her şey değildir. O yüzden önceliğiniz asla para olmamalı. “Azı karar çoğu zarar” kimseye muhtaç olmayacak şekilde olsun yeter.
ömrümüzün en güzel yıllarını bu kağıt parçasını kazanmaya uğraşmakla harcıyoruz, yaşlandığımızda kazandığımızı yiyemeden nalları dikeriz büyük ihtimalle.
lidyalıların bulduğu, bulduklarından beri herkesin aradığı gerektiğinde elimizin kiri, varlığıyla umut veren kağıt parçası.
para çoksa saçılır, yoksa saçmalanır.
insanları çok çabuk değiştiren şey. Nasıl anlatayım ben utanırım mesela para hakkında konuşmaktan. insanlar artık hiç düşünmüyorlar böyle şeyleri. Ordan bu gelir burda su daha çok beni kazanca sokar muhabbetini ben yapsam yüzüm kızarır. insanlar bu konuları gayet rahat konuşabiliyorlar. Ve bu insanlar çok da paraya ihtiyacı olmayan insanlar. ihtiyacı olan insanı anlarım, ihtiyacı olan insanın olması zaten bizim ayıbımız. Keşke onlar hepimizin yüzüne tükürseler. Belki o zaman bu muhabbet son bulacak. Paranın yokluğu yüzünden donarak ölüyor bebekler, açlıktan ölüyor insanlar, çok güzel insanlar öyle yokluklardan geçiyorlar ki akıllarını yitiriyorlar. Bazıları ama hala üç ordan beş burdan derdindeler. Yine anlatamadım derdimi ama neyse. Var olmak çoğu zaman bir şey hissettirmiyor.
