efendim anlatmadan edemeyeceğim ama öncelikle tanım içermesi açısından şaşkın bir yazardır. hemen konuya giriyorum. daha evvel bir sefer evine bırakmamdan mütevellit evinin yolunu az çok biliyor olan ben, geçen akşam kitap kampanyası için topladığı kitapları almak için tekrardan kendisini ziyaret edecektim ama evi bulup bulamayacağım konusunda biraz şüphelerim vardı. telefon görüşmemiz;
d: alo, pafkuf, biz şimdi sizin oraya geldik ama hangi apartmandı onu hatırlayamadım. şu an altında sucu olan bir apartmanın önünde park ettik. biliyor musun sucuyu?
p: hmm, hayır bilmiyorum sucuyu. bizim burada sucu yok. nereden girdiniz siz?
d: ... ... ... böyle geldik, o sokağa döndük. senin ev de bu sokakta idi.
p: siz yanlış girdiniz galiba
d: hayır biz doğru girdik
p: karadeniz market var bizim sokakta. ben onun önüne gidiyorum.
d: hmm tamam ben bi bakayım.
..
..
d: alo bak burada coskun sucukları da var.
p: siz yanlış yerdesiniz galiba, bizim burada coskun sucukları yok.
d: yok ben biliyorum biz doğru yerdeyiz. sen kesin göremiyorsundur.
p: ben bir sorayım markete, coskun sucukları neredeymiş.
d: tamam, ben de etrafı dolanayım, söylediğin karadeniz market nerdeymiş bakayım filan.
...
...
p: alo, ya şey, bişi dicem de ben
d: evet söyle
p: coskun sucuk bizim yan apartmanın altındaymış ben simdi coskunun onundeyim.
d: hahahahahahahah, geliyoruz.
şeklinde bir diyalog ile kendi oturduğu apartmanın bitişiğindeki apartmanın altındaki sucukcudan habersiz, iki yanındaki sucudan habersiz biridir kendisi. evini kendisinden daha iyi biliyorumdur. ekmek almaya filan çıktığında kaybolursa hemen bana telefon açsındır gidip kendisini alır eve bırakırımdır.
sokaklar geçiyorum sızım hüznüm gölgem benim
caddeler aşıyorum gözyaşlarım en sessizliğim
asılsız çarelerle yürüyorum işte böyle
zamanı geriye çeviririm diye
acılar yaşıyorum kavuşmak bedeliyle
bekliyor biliyorum az ötemde sessizce
adımlarım yaklaştı görüyorum orda işte
kayboluverdi yine sokaklar arasında
elbet birgün yollar çaresizce tükenip son bulacak
zaman işte yeniden başlamış olacak
inanırım kalbim onunla sonsuza dek yaşayacak
kaybolup gidecek maziyle birlikte
sarhoşLuğu hiç çekiLmeyen yazar.. bir ara bana küfürLer savurdu.. sarhoşLuğuna verip bir şey yapmadım.. sarhoşLuğuna vermedim asLında.. abLası yanındaydı.. abLası yanında oLmasaydı kafasını soğuk suya tutacaktım bir 5 dakika.. kafasını sudan çıkardığımda öLmemişse iki tokat atacaktım suratına ama abLan.. *
