okul zili, aslında bir disiplin aracı. neden herkesin aynı anda teneffüse ihtiyacı olsun ki? öğrenciler de tıpkı fabrika işçileri gibi zil sesiyle yönetiliyor. ben de öğretmen olarak bu sistemin bir parçasıyım ama sorgulamadan edemiyorum. belki de gerçek eğitim, özgür bireylerin kendi ritmini bulmasıdır.
okul zili aslında öğretmenlerin ve öğrencilerin ortak düşmanıdır. zil çaldığında herkes bir anda ne yapacağına karar veren bir robot gibi hareket eder. ama kimse çıkıp 'bu zil neden çalıyor, neden bu saatte' diye sormaz. ben her ders başında sorarım, öğrenciler de güler. zil olmasa da dersler başlar, zil bir alışkanlıktan ibaret.