vefat eden, türkiyenin yetiştirdiği en önemli müzisyen..
bilemedi be üstad bu halk değerini bilemedi , şimdi sen göçtün ya şarkıların 1-2 kere tv'de çalınacak , dizilere monte edilecek , ne kadar büyük bir müzisyenmiş bilemedik diye hayıflanacaklar arkandan ...
ya , gör ki neler geldi o garip başa... mekanın cennet olsun büyük üstad , nur içinde yat emi , seni asla unutmayacağız bozkırın tezenesi...
"Bütün dünya eninde sonunda birleşecek." Neşet Ertaş.
Hangi birini anlatayım? Sadece benim değil, tüm Abdalların kaderi böyle. Evcilik oynadığım kıza âşık oldum ben, ondan sonrasında âşık bir çocuk oldum. Gittiğim her yerde âşık oldum. Babam da böyleydi, ikimiz de âşıktık. Göze yasak yoktu, görüp sevdalanırdık. Anam ölünce babam beş öksüzünü yükleyip bir hayvanın sırtına, köy köy gezerek bize ana aramıştı. Kimse bize kızını, dul gelinini vermedi. insan insan olsaydı belki kardeşim üç aylıkken bakımsızlıktan ölmeyecekti.
+Sevdalandığınız kadınlarla iletişim kurabiliyor muydunuz?
Mümkün mü? Konuşmayı bırak, ona bir dönüp de bakabiliyor muydun? Ona baktığın bir görülsün hele... Kapısının önünden bir geç bakalım. Kafamızı kaldırıp bakamazdık bile. Bunlar bizim için tehlikeydi [gülüyor]. Öte yanına gitmeyin, Bakamazdık bile diyorum, daha ne diyeyim?
+Çocukluğunuzda, gençlik döneminizde, hatta Ankarada yalnız olduğunuz anlaşılıyor.
Doğru. Benim ayağım yalın, karnım açtı. Çocukluğum, gençliğim böyleydi. Ankaranın kalabalık caddesinde bir yoksul gördüm mü ona ne gerekiyorsa verirdim. Böyle bir dünyam vardı. Kaç kişiyi evlendirdim, bilmiyorum.
Zaman oldu parmaklarım durdu. Evvelden de çalarken ufak tefek olurdu ama Kalsın derdim. Alkol, gıdasızlık Sabah kalktığımda aç karnına bir dolu bardak susuz rakı içmezsem kendime gelemiyordum. Bizim sanatta nereye gitsen önce içki gelir. Ankarada pavyondayım, perdeye basmak istiyorum, basamadım. Korkularım da var, evvelden. Gövdemden bir su boşaldı, sahneden indim. Hacettepe Hastanesinde hemen müdahale edecek imkân yokmuş. isviçreden bir doktor gelmiş. Sabaha karşı evini bulduk. Masaya yatırdı beni, ucu iğneli telefon fişi gibi bir kabloyu parmaklarıma soktu, cereyan verdi, Başka bir şey yapamam dedi.
Evimin kirasını ödeyemedim. Bir tanıdığa anlattım, Böyle böyle diye. Kravatını düzeltti, Hı, hı dedi, gitti. Sonra kardeşimin gönderdiği bakım kâğıdıyla Almanyaya gittim. Gurbetçilerin geçtiği köprüden aynı şekilde ben de geçtim.
--spoiler--
sen gittin ya şimdi dedem değerlerin kaldı senden geriye bize, bir masaya oturunca senin türkülerin hep bize derman oldu ve olmaya da devam edecek.ve senin gibi ışıkları da kaybettikçe hayat daha bir karanlık olmaya başlıyor günden güne be dedem.nurlar içinde yat.
uzak yoldan geldim hasretim için
hani nerde babam muharrem nerde?
sazını çalarken kendinden geçen, gönülden gönüle kapılar açan babası ve öğretmeni muharrem ertaş´a olan hasreti bitti ve yanına göçtü. allah rahmet eylesin, ruhu şad olsun inşallah.
her ailenin çok sevdiği saydığı, akıl danıştığı bir büyüğü, amcası, dayısı, dedesi vardır.
neşet ertaş tüm sevenleri için bunlardan biridir.
okula gitmeden öğretmen olmuş, çektiği onca acıya rağmen sevgi hakkında en önemli dersleri vermiştir,
aşkın en tok haliyle el kadar hasıra razı olan zahideler yetişmiştir sayesinde.
sevgi her şeyden ezeldir,
sevgi her şeyi düzeldir,
sevince her şey güzeldir.
bu sözleriyle yalan dünya denilen gurbet elde hangi yoldan gidilmesi gerektiğini göstermiştir.
yaralı bülbülüm ses vermez niçin?
yüreği yanığım o kerem nerde?
--spoiler--
"ilk ne zaman aşık oldun ?" diye sordum Neşet Ertaş'a.
"13 yaşımda. Yozgattaydık, mahallenin kızıydı.
Ona bi türkü havalandırdıydım" dedi.
Kızın adını söyledi. Sonra pişman oldu:
"yazman gurban oluyum , sevda sırrınan olur." dedi.
--spoiler--
allah rahmet eylesin. şu vakitten sonra gerçekten bu kadar saygıya layık, saygıdeğer bir sanatçının yetişeceğine inanmıyorum.
'içimden sanki bir parça koptu gitti' dedi babam, Neşet Ertaş'ın ölümüne dair. Neşet Ertaş'ın ailemiz için olan değerini anlatmaya kalksam cidden mini bir kitap olurdu, ben kara düzen bağlamaların sesiyle büyüdüm, Neşet Ertaş türküleri benim çocukluğumdu. Babam kendine özel olarak Neşet Ertaş stili bağlama yaptırırdı Kırşehir'de. Sürekli Neşet Ertaş dinlenen ve hatta söylenen bir evde büyümek işte, düşünün... Benim için 'Neşet Ertaş öldü, nur içinde yatsın' ile kalamıyor olay, sabahtan beri gözlerimiz dolu dolu evde çıt çıkmıyor. Türk halkı çok çok önemli bir değerini yitirdi. Muharrem Usta'nın ayaklarının dibinde rahat uyur umarım, mekanı cennet olsun, bir dönem bitti.
Bin dokuzyüz otuzsekiz cihana kırtıllar köyünde geldin dediler babama muharrem, anama döne dediysen atayı bildin dediler...
Dizinde sızıydı anamın derdi tokacı saz yaptı elime verdi yeni bitirmiştim üç ile dördü baban gibi sazcı oldun dediler...
O zaman babamdan öğrendim sazı engin gönül ile hakka niyazı o yaşımda yaktı bir ahu gözü mecnun gibi çölde kaldın dediler...
Zalım kader devranını dönderdi tuttu bizi ibikliye gönderdi babam saz çalarken bana zil verdi oynadım meydanda köçek dediler...
Anam döne ibiklide ölünce tam beş tane öksüz yetim kalınca beşimiz de perişan olunca babamgile burdan göçek dediler...
Neşet ERTAŞ
öksüz bir saz bıraktın geriye şimdi.. huzur içinde uyu.
tartışmasız, türk müziğinin en büyük sanatçılarından biriydi, gerçek bir halk ve gönül adamıydı. ruhu şad olsun. kendisiyle her daim gurur duyacağım güzel insan, sevgili hemşerim; huzur içinde yat. seni asla unutmayacağız.
