sadece soğuk meyhanelerin salaş taburelerinde değil, sadece belli bir yaşın üzerindeki kimselerin kulaklarında değil, genç arkadaşlarımızın da kulaklarında neşet ertaş türküleri olmalıdır, sesini beğenmiyorsanız türkülerini icra eden başka kimseler de var ama aynı duyguyu hissedebilir misiniz bilemem.
" Yalan dünya" deyip ama aramızdan erken göçen insan olmakla birlikte benim babacan tabirime uyan o güzel besteleriyle rakı soframıza hem hüzün hem mutluluk getiren insandır. Ah be baba sen kalsaydın şu dünyada demekten insan kendini alamıyor. Gerçek halk ozanı olarak tarihteki yerini almıştır. Onun sazı aynı zamanda yüreğidir.
cenazesine katılma şerefine eriştiğim insan. 26 eylül 2012 günü, o kadar sıcak bir havada, şimdiye dek gördüğüm en büyük kalabalık aynı yöne doğru gidiyordu, ahi evran camii'ne doğru. saatlerce ayakta dikilmeme rağmen, terden bağrım yanmasına rağmen bir kere bile "of" demeden uğurladık neşet ertaş'ı. cenaze arabası hareket ederken "aydost" çalıyordu cami avlusunda.
neden bilmiyorum ama kelebeğin rüyası filmini izlerken sinemada , o hastane tarzı yerde şarkı söyleyen kadını görünce aklıma kendisi gelmiştir ve anlamsız bir hüzün yaşamışlığım vardır.
mühür gözlüm türküsü için kendisine ve kalan müziğe karşı açılan dava sonuçlanmış sanatçı. böyle saçma sapan davalar sonuçlanıyor ama önemli davalar yıllarca sonuçlanmıyor.
