Marcus Aureliusun dediği gibi: birçok insan bulamadığı için değil, zevk almak için durmadığından dolayı, mutluluktan payına düşeni alamaz.
insan hep en mutlu olacağını sandığı anda mutsuz oluyor oysa. Değerlendirilemeyen fırsatlar, kıymeti bilinemeyen anlar, geçip giden insanlar, insanın yakasını hiç bırakmıyor.
Ben mi?
ben Mutlu olacağımı düşündüğüm her durakta soluklanıyorum.
Yaşayamadıklarından değil de, yaşadıklarından pişman olacak kadar yürekli olmak lazım hayatta.
Yoksa kim bilir daha kaç duraktan gözlerimiz ufuk çizgisinde geçip gideceğiz.
Ve kim bilir kaç kez daha mutluluktan payımızı alamadan tükeneceğiz...
