insanın sahip olabileceği en güzel şeylerden biridir. mutlu olunan an içinde insan dünyada tek olduğunu düşünür, içinde kelebekler uçuşmaya başlar. kısacası hiç gitmesin denilen duygudur mutluluk.
bazılarının içinde bulundukları, bazılarının yaklaştıkları, bazılarının ise ebediyen yakalayamayacakları ruh hali.
bir gülümseme kadar yakınken, en olmaz hayalim kadar da uzaksın, ne yapsam bilemiyorum ki.
mutluluğun da örneğin özgürlük gibi ne olduğunu değil,ancak ne olmadığını söylememiz mümkün sanırım.mesela mutluluk sanıldığı gibi pek çok şeyin kişinin arzuladığı gibi olması değildir, dolayısıyla hiç bir biçimde diğer insanların acıları üzerine kurulacak bir şey olması da söz konusu olamaz.
parasız olduğu her halinden belli olan adama lokantada çorba+sütlaç ısmarlamaktır. yüzünde oluşan bulaşıcı mutluluk hissi, iştahla yediğini görmeniz ve o sırada sanki çocukluk arkadaşınızmış gibi muhabbet etmeniz. yemek sonrasında ise "allah razı olsun" sözü. işte mutluluk budur.
ileride bir zaman saf mutluluğu hissetme ütopyam var. şimdi olsaydı güzel olurdu; ama olmadı. ayriyetten düşünüyorumda şimdiye kadar hiç saf mutluluk duymamışım.
