Okumakta geç kaldığım Zülfü LiVANELi kitabı. Gerçekten çok güzel bir kitap. Kitaptaki kişilikler öyle canlı anlatılmışki uzun süre unutmayacağım kesin.
mutluluk bazen hiç tanımadığın birinin sana isminle hitap etmesidir. bazen de arkadaşlarından ''(sen) olmak' iste budur!'' cümlesini duymak.
mutluluk bazen, kendi sıcak yatağında yatmaktır. bazen de tanımadığın herhangi birini gördüğünde iyi hissetmek.
mutluluk bazen de nokta koymaktır.
ferzan özpetek'e göre hayatın amacı, eğer mutluysak tamamdır. özpetek'in bu düşüncesini son filmi "serseri mayınla`"da daha iyi görüyoruz. eğer insan mutluysa, seçtiği/yürüdüğü yol ne olursa olsun önemsizdir. ailenin de çocuğuna seçimleri karşısında vereceği tepki sadece şu olmadır: "peki böyle mutlu musun?" çocuğun bu soruya cevabı "evet"se gerisi önemsizdir, aile çocuğunun mutlu olup olmadığını düşünmelidir seçimleri karşısında, o kadar. mutluluk hayattaki yegane amacımız olmadır, ki ancak bu şekilde hayatı anlamlı kılabiliriz.
zengin fakir her insanın ulaşmak istediği fakat asla tam anlamıyla ulaşamadığı tanım.
arabası olur sevgilisi olmaz.
sevgilisi olur arabası olmaz.
ikiside olur evi olmaz.
parası olur sakat kalır.
aşık olur terkedilir.
aile saadeti yaşar aileden birisi ölür.
velhasıl kelam insanlık için mutluluk sadece ulaşılamayacak bir hedeftir.
o yüzden çok kafanızı takmayın çünkü mutlu olan insan herşeye ulaşmıştır.
sonuç herşeye ulaşmakta bir mutsuzluktur.
Mutluluk sevgilin kilometrelerce ötede bile, ona kendinden çok güvenip ruhunu gözünü kırpmadan teslim edebilmektir. Mutluluk sana aşkım gibi herkes tarafından basit görülen bir kelimeyi ettiği zaman bile havalara uçmaktır. Belki tezat fakat o olsun da ben olmasam da olur diyebilmektir mutluluk. Mutluluk ''O'' dur. Sevgilimdir.
