birey olabilmiş insanın bir aşk ya da bir başarı ama toplumsal bir başarı elde etmesi halinde yüzünün gülmesi ya da kişinin içinde oluşan sevincin verdiği tatminkarlık halidir.
bi anlığına akla gelip hemen unutulan muhteşem fikirlere benzer. o anda yaşam enerjiniz tavan yapar ;ama bi anda gider akıldan sanki dünyadaki en güzel his değilmiş gibi. aranılandır. ve de şahsımca huzur ve güven veren bir elin omuzda durmasıdır.
Bir haftayı bir hastanede refakatçı olarak geçirdikten sonra bence mutluluk; kimseye muhtaç olmadan, bezlenmek ve ya altına koyulup sürgü adı verilen acayip şeye ihtiyaç duymadan, tuvaletini tuvalette yapabilmekmiş arkadaş.
(bkz: insanı hayattan soğutan şeyler)
güzelce giyinmiş sokakta yürürken, dershane sınav sonucunun gelmesi ve birinci olduğunu öğrenmek. sonrasında hem güzelim hem zekiyim demek. işte bu an...
az önce 48'lik monami pastel boya seti olan, ilkokuldaki arkadaşımdan bir bok olamadığını ve kariyerini kaybeden olarak sürdürüdüğünün haberini aldım.
tıpkı bugünkü gibi sıradan bir pazar günü salonun köşesine konuşlanmış yemek masasına torunları kucagında, çocukları yanında oturup, o an hiç bitmesin diye içinden geçirirken, konulan yemekleri titreyen elleri ile yemeye çalışan bir dede gibi mutluyum
