Bir haftayı bir hastanede refakatçı olarak geçirdikten sonra bence mutluluk; kimseye muhtaç olmadan, bezlenmek ve ya altına koyulup sürgü adı verilen acayip şeye ihtiyaç duymadan, tuvaletini tuvalette yapabilmekmiş arkadaş.
(bkz: insanı hayattan soğutan şeyler)
