Yaşa göre değişen duygusal algı. Çocukken her daim mutlusunuzdur mesela. Insanin karnında kelebekler uçar, sürekli bir zıplama hissi vardır. Lise yıllarında aşk varsa, derslerde başarısızlık yoksa, ailesel sorunlar yoksa hissedilendir. Kötü olaylarla kesintiye uğrar. Üniversite döneminde azalır mutlu olma hali. Sınavlar, sorumluluklar, fakülte bitince iş bulma, evlilik telaşı vs biner. Ama yine de mutlu olunabilir. 30 yaş civarı bir insan mutluluk ise uzun süreli olmayan, kısa süreli anlar topluluğudur. Dakikalar ya da saatlerden ibarettir. Misal ailenizle kahvaltı, sevdiğinizle birlikte uyanmak ya da denize karşı bir kadeh rakı içmek gibi. O kadar. Geri kalan zamanlarda mutluluk hissi yoktur.
Mutluluk geçmiştir.
Çocukken kesintisiz, büyüdükçe ise dakikalarda sınırlı anlardan ibarettir.
