Bir zamanlar yogun bakımdan ne zaman cıkacak diye dakikaları saydıgınız bebeginizin 9 ay sonra simdi sizi gordugunde kollarını acıp gulumsemesidir. (bkz: anne olmak)
bazen şu koca kainatken bazen o kainatın içindeki minik bir zerredir. bazen katran karası geceyken, bazen en parlak bildiğin güneşten daha aydınlıktır. bazen senken, bazen içinde varlığının bulunmadığı her şeydir. bazen yoktur, bunu tahmin edersin; bazen vardır, göremezsin.
bir filmin en güzel sahnelerinin kesilip gösterildiği fragmanı gibidir. yalnızca bütüne inanmayı sağlayan kesitlerden ibarettir, tamamı beğenilmese de. başka türlü çekilmezdi sanırım bu hayat.
bir an gelir yanındadır. bazen yakınsar ama gelemeyebilir, uzaktadır. uzak gibi görünüyorsa mutluluk, bir küçük an hissedersin belki zira karanlıkta en çelimsiz ışık dahi parlaktır. yine de uzak gibi görünüyorsa sıçtın, aslında çok daha uzaktır. çünkü insan uzaktaki mutluluk hayaline hep umut gözlüğüyle bakar.
