Kişiye göre değişen bazı seslerin kişide aşırı stres, sinir ve kaygı oluşmasına sebep olan psikolojik rahatsızlık. Çıkan ses ne kadar düşük olursa olsun bir kez farkına varmak yeterli olur. Bastırabilmek neredeyse imkansızdır, tek çare bulunulan ortamı terketmek ya da sesin kaynağıyla medeni olmayan şekilde iletişime geçmektir.
Ne zaman rahatsızlığımı dile getirsem "napıyım? Yemek yemeyelim mi? Vs" gibi cevaplarla karşılaşıyorum. Arkadaş elimde olan bir şey mı sanki. O ses beynimi deliyor nasıl anlatayım derdimi size? Çoğu zaman yemekten doymadan elim titreyerek kalkıyorum. Ben çok mu seviyorum sanki yalnız yemek yemeyi. Ses çıkarmayalar nasıl başarıyor bunu onlar da insan. Lütfen arkadaşlar karşınızda bu durumdan muzdarip bir insan varsa anlayış gösterin. Hiç beklemediğiniz anda yumruk yiyebilirsiniz.
en bilinen tanımı, yemek yerken çıkan ağız şaplatma sesinden aşırı derecede rahatsız olan insanlarda görülen hastalıktır. kendimden de bildiğim üzere bu insanlar gerek yemek yerken, gerek öksürürken, gerek boğazı temizlerken çıkan seslerden fazlasıyla huylanırlar. gece aynı odada yattığı insan horluyorsa, veya uyurken genzinden hışırtı sesleri geliyorsa misofonia hastası olan kişi yorganı başına çeker, hala ses gelirse başının yastığın altına sokar, hala hala daha ses geliyorsa sabaha kadar uyuyamaz, sinirinden ağlama noktasına gelir. karşısındaki en sevdiği bir insan olsa dahi ona bu konuda tepki vermekten gocunmaz.
Bir ağız şapırdıtısı sizi çıldırtmaya yetebilir ya da bir arı vızıltısı. Genellikle akşam yemeklerini bu yüzden ailemle yiyemiyorum. Çünkü babamın yemek yerken çıkardığı sesler beni geriyor.
Tek sorunlu benmişim sanıyordum, çok şükür yalnız değilmişim *
varlığına sevindiğim hastalık.
zira benzer sesler çıkaran insanların yanında gelen mide bulantılarıma atılan pis bakışlara verilecek bir cevabım var artık.
