milli irade dedikleri şey,
ismet inönü'yü "milli şef" ilan edip sonra yuhalayan,
adnan menderes'e yüzde 57 oy verip, devrildiği zaman ona ve arkadaşlarına
"düşkünler" lakabını takan,
idam edildiklerinde alkışlayan,
sonra karaoğlan ve çoban sülü'yü sürgün eden kenan evren'i alkışlayıp,
o'nun anayasasına yüzde 92 oy veren,
evren gidince de ardından onunla dalga geçen,
ve günümüzde de tayyip erdoğan'a destek veren şeydir.
yani milli irade kaypaktır.
bir orospu bile bu milli irade denilen şeyden daha dik duruşlu, daha haysiyetlidir.
o yüzden,
kimse "milli irade"ye güveip hesap yapmasın.
bugün "göt kılı" olan milli iradenin, yarın ne yapacağı belli olmaz.
Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı'nın sürekli dile getirdiği ama anlamını bilmediği kavram.
Milli irade kavramının babası J. J. Rousseau'dur. Rousseau'ya göre milli irade yalnızca devletin kuruluşunda tam bir uyuşma içinde var olabilir. Buna göre sonradan bu iradeyi oluşturanlardan birinin dahi bu iradenin dışına çıkması, artık milli iradenin bulunmadığını gösterecek ve yeni bir milli irade oluşturulmaya çalışılacaktır. Milli irade kavramı tam bir fikir birliği ister. En ufak bir aykırı düşünce milli iradenin olmadığını gösterir. rousseau'nun milli irade hakkındaki detaylı görüşleri ve nasıl ortaya çıktığını merak ediyorsanız, toplum sözleşmesi kitabına bir kez olsun bakmalısınız.
Duguit ise günümüzde toplumsal zihinde oluşan milli irade kavramını eleştirir. Ona göre günümüzde milli irade kavramı sadece politik kudreti eline alanlar yönüyle irdelenmektedir.
Günümüzde milli iradenin temsilinin somut yansıması sadece ve sadece anayasalardır. Kabine üyeleri, hatta ve hatta meclisin kendisi dahi milli iradenin temsilini tam olarak yansıtamaz.
Uğur Mumcu söz meclisten içeri kitabında politikacıların "milli irade" kavramını neden diline doladıklarını şöyle dile getirir:
"Günlük dilde milli irade olarak adlandırılan seçim sonuçlarını, seçim sistemleri açısından değerlendirdiğimizde, bu milli iradenin, bir önceki parlamentonun belirlediği seçim yasasına göre değişik sonuçlar verdiğini görürsünüz. Öyleyse bunlardan hangisi milli irade, hangisi değildir? Buna yanıt bulmak gerekir.
Hukuk alanında olduğu gibi, siyasal konularda da soyut ve genel kavramlarla konuşmak insanların kolayına gelir. Söz gelişi milli irade deyince, bu tılsımlı sözün yaratacağı yankılarla çok bilimsel konuştuğumuzu sanırız. Bunun gibi, egemenlik deyince; hükümetin, bakanlıkların, meclislerin manevi şahsiyetleri deyince olup bitenleri, hükümetleri, bakanlıkları, meclisleri oluşturan kişilerden soyutlayarak, konuları, bir çeşit metafizik bulutlar içine sokarız. Bunu yaptık mı, gerisi kolay; bundan sonra kim milli iradeye karşı çıkabilir, kim egemenlik kavramını eleştirebilir, kim manevi şahsiyet kavramının dokunulmazlık zırhını deler!" (Uğur Mumcu, Söz meclisten içeri, s.1)
Hukuki ve demokrasi altındaki kavramları eğip bükmeye pek meraklı bir milletiz. Bu kavramların neden okullarda öğretilmediği ise ayrı bir konu. Her "milli irade" diye tutturana inanmak gerekmeyeceği gibi, bu kavramları çıkış noktasından günümüze geliş aşamasına kadar çocuklara yavaş yavaş öğretmek ve benimsemesini sağlamak en iyi yol olacaktır.
çoğunlukçuluk anlayışının, yani çok oy alanın "halk beni seçti, bir daha ki seçimlere kadar istediğim haltı yiyebilirim" demenin kılıf geçirilmiş hali.
ahmet davutoğlu el çektirilirken ne olduğu hakkında kimsenin fikri yokken, 15 temmuz gecesi bi anda asker ve sivilleri katlederek milletin korumaya çalıştığı içi boş hatta şey kelimesiyle tanımlanabilecek şeydir.
akp seçim kazanınca değer verilen ama akp oy kaybedince geri plana atılan iradedir. Düne kadar akp ye oy verenlere çomar denilen ülkemizde bundan böyle akp ye oy vermeyenlere ne hakaretler edilecek hep birlikte göreceğiz. Akp nin iç yüzünü, yalanlarını herkes bir gün görecek inşallah.
seçimlerde halkın yöneticilerini seçmesi durumudur.
akp'nin devamlı mıç mıç mıç şeklinde ısıtıp ısıtıp öne sürdüğü, %47'lik orandır. iyi tamam, çok büyük bir yüzdeyle geldiniz ama unutmayın ki bu ülkenin %53'ü istemedi sizi. demek ki bölünen oylar sayesinde ordasınız.. bir de şu var, çook alakalı:
