haram olduğunu internetten öğrendiğim ve biraz önce birkaç tane yiyerek hanefiliğe karşı geldiğim ve pişmanlık duyduğum ama karnımı da doyurduğum yiyecek . **
bana yaşama sevinci aşılayan birkaç şeyden birisi. kendimi kaybettiğimde 20-30 gider. o en büyük boy olanlarının etinin üstüne limonu sıktığım an hiç bitmesin isterim.
kesinlikle en iyisi en pis olanıdır. şu bilmem ne büfe, bilmem ne lokantasından yemeyin. gidip en pisini mardinlilerden yiyeceksiniz. mideyi bozana kadar yemek gerekir.
izmir'de mavişehir'in karşısındaki milyon dolarlık villaların sözde arıtmalı kanalizasyon borularının hemen dibinden toplanan toksik deposu ama bir o kadar da lezzetli canavarcıklardır. önceden tanışıklığınız yoksa midyeye hiç bulaşmamak en iyisi olacaktır. çünkü hem hayvanın doğası gereği denizden topladığı sağlığa zararlı türlü (civa, kurşun vb.) elementler, hem de toplayan elemanların bunları tek kelimeyle iğrenç ortamlarda yenilmeye hazır hale getirmeleri sebebiyle uzak durulması gereklidir. ama bir kere midyenin o sihirli tadı miğdeniz ve beyninizde yer edindi ise midyeyi bırakmak, sigarayı bırakmaktan çok daha zor gelecektir.
içinde "s" harfi olan aylarda yenmemesi gereken deniz yaratığıdır. en güzel şampiyon kokoreç pişirir. böyle sosu falan da olur kırmızı acı biberle çok iyi gider. olsa da yesek be sözlük..
yazın akşam üzeri izmir kordon boyunda çimlerin üzerine yayılarak bira eşliğinde götürebileceğiniz, o sırada da güneşi rahatlıkla batıracağınız nefis deniz ürünü.
Sokak tezgahlarında satılır genelde (Özellikle izmir de Mardinliler satar.). Bir oda dolusu, bir damacana limon suyu ile yenilesi, güzel yapılmışsa tadına doyulmayan, pis gıda türü.
aslında epey iğrençtir fakat tava olarak yapılırsa ve una bulanmışsa çok güzel olur. ama kabuğunu yalayıp yiyenleri görünce mide bulanmaması elde değil. utanmasalar kabuğunu bile çıtırdatarak yiyecekler.
