bu aralar beni çok hüzünlendiren şehir. çocukluğumun geçtiği sokaklarında yürüdükçe kendimi daha küçük hissediyorum.
neyse bir kaç gün önce geldim yine karışık yine çarşısı tantuni ve parfüm kokuyor. içindeyken nefret ediyorum buradan ama uzaktayken özlüyorum. ağzı kokan eski sevgili gibi, sıcak bira gibi geliyor. tiksinç bir bağlılık var aramızda. ne sevebiliyorum ne kopabiliyorum. sahilde bisitkletle gezip çekirdek satan kara kuru abi bile hayatımda yer etmiş sanki. veya beni ne zaman kızla yakalasa gül itelemeye çalışan götü yere yakın abi *.
burayı merak edenler varsa neredeyse herşey eskisi gibi. tek fark artık çöpleri kürtçe değil de arapça konuşan esmer çocuklar topluyor.
çok sıcak şehir. merkezinde yazın yaşamak aşırı zordur. yerlisi kışın merkezde yaşarken yazın yaylaya çıkarlar. tabi ki göç ile gelenlerin göznede yer satınalması çok yıllar sonra olabileceği için bu lükse erişemezler.
yakın zamanda uğrak yolum olmuştur.
adana'dan trenle gidilmesi çok iyi bir avantaj.
gezilecek güzel yerleri de var, hadi bakalım.
umarım sen de burada yazmıyorsundur mersinlim *
