sabahın köründe yine tünelin ucundaki ışığı göremediğimiz, yerin yedi kat dibinde gençliğimizi bıraktığımız hede. yenikapı'da beklerken o kadar süre geçti ki yanımdaki dayıyla akraba olduk, az kalsın üzerime tapu yapıyordu.
teknoloji çağında iki kıta arasında mahsur kalıp twitter'dan haber beklemek de bizim kaderimizmiş. japon mühendisler bu sıklığı görse utancından harakiri yapar.
