filmde herşey harikadır.herşeye ölüp bitersiniz yalnız gary oldman a ayrı ölürsünüz. 'you dont like beethoven' deyişi, mimikleri kısaca bütünü müthiş bir karakterdir. (bkz: hakkını vermek)
-uyku umrumda değil leon. ben aşk istiyorum ya da ölüm-
sinema tarihinin en kaliteli yapımlarından biri. başladığı andan beri sizi içine çeker. hep koltukta oturur gibi uyuyan leon'un yatakta uyumasına sevinirsiniz. hatta bir seri katil olan leon operasyonu başarıyla tamamladığında bile sevinirsiniz. yeri gelir üzülürsünüz. anlatılmaz, sadece izlenir bu film. film boyunca duygu seli yaşarsınız ve finalde shape of my heart eşliğinde gözyaşlarınız akar hafiften. öyle bir filmdir.
leon: the professional izlemeyin sübyancı olursunuz... ağlamamak, veya gözlerin dolmaması... hayır, elde değil... ayrıca bu zamana kadar izlemeyen aklımı sikeyim ahali.
matilda : leon sanırım sana aşık oluyorum. bu basıma ilk defa geliyor.
leon : daha önce hiç aşık olmadıysan bunun aşk olduğunu nereden biliyorsun?
matilda : çünkü hissediyorum.
leon : nerde?
matilda : karnımda. sıcacık... daha önce hep bir yumru olurdu. ama, artık geçti.
leon : matilda, artık karnının ağrımadığına sevindim. ama bunun bir anlama geldiğini sanmıyorum. işe geç kaldım. işe geç kalmaktan nefret ederim.
resmen ağzıma sıçmış olan filmdir. 94 yapımı başyapıt eseri 2011 de izlemek beni ziyadesiyle utandırdı. yalnız bir insansanız filmin vurucu etkisi 5 le çarpılıyor ve canınızı daha çok acıtıyor.
mükemmel filmdir. içimden çok şeyler alıp götürmüştür. bütün film boyunca ağlama kıvamına gelinir, nitekim filmin sonunda shape of my heart şarkısının girmesiyle kopulur. öylece bakakalıp düşünürsün. ayrıca jean reno'nun performansının tavan yaptığı, kendine hayran bıraktığı harikuladeliktir.
Jean Reno'nun ve Natalie Portmand'ın başrollerini paylaştığı film. Filmde Natalie Portmand daha küçücüktür(13 yaş). izlemenizi tavsiye ederim. Zira çok film izleyen birisi olarak Leon'u listenin başına hiç düşünmeden yerleştirmekteyim...
güzel insanlar ile dolu film .
eski yapımların kalitesini çok güzel göstermiş .
filmin sonunda sevgili sting abimizin nacizane şarkısı ayrı bir kıvama getirir insanı .
Hakkında ne yazarsam yazayım filmi izlediğimde oluşan duygularımı anlatamam. Kimsenin de anlatabileceğini düşünmüyorum şahsen. Ama gene de deneyeceğim:
Mathilda'ya aşık olursunuz. Léon'un yerine koyarsınız kendinizi. Stansfield'a durup durup söversiniz.
Müzikler, görüntü yönetimi, senaryo... Her şeyiyle sinema filmi ne demekmiş gösterir Luc Besson efendi. son sahnesinde çalan shape of my heart şarkısı insanı alır uzaklara götürür.
Sürekli koltuklarda uyuyan, delilercesine süt içen, saksıda yetiştirdiği çiçeğinden ayrılamayan sosyopat bir kiralık katilin küçük kızımız mathildayla birlikte gönüllere taht kurduğu film.
ay inanamıyorum... filmin 1994 yılında çekilmiş olduğunu filmi izlemeden bile biliyordum..
ama küçük kızın natalie portman olduğunu bilmiyodum. hatta tüm film boyunca natalie'nin ortaya çıkmasını bekledim lan.
küçük kız hakkında "vaay be... benzerliğe bak. hakkaten aynı natalie'nin küçüklüğü gibi" diyordum...
sonra film bitti natalie ortada yok!
entryleri okurken farkettim ki o küçük kız natalie'ymiş...
