Çorumdan geçerken almıştı. iş yerine getirmiş biraz herkes yesin diye. Benim çok hoşuma gitti tadı, istanbulda yediklerimiz gibi değil, çok tazeydi. Ben çok beğendim diye ertesi gün evden bir paket bana özel getirmişti. Kimseye göstermeden ofisime getirip verdi. O zaman anlamıştım benden hoşlandığını. Sonra üç sene süren bir birliktelik. Ulan leblebi şekeri, sen neymişsin.
Şuan yediğim saçma şey.
Saçma diyorum çünkü aslında hiçbir olayı yok bomboş zararlı kalorili bir şey. Ama işte insan bazen tüm bunları bilmesine rağmen yemek ister, yer..
küçükken annemle babama sürekli aldırdığım ve büyük bir iştahla yediğim çerez türüdür. renklilerini isterdim üstelik, bonibon gibi sarısı pembesi beyazı falan karışık olanlardan. babam boya onlar zararlı diye almak istemese de bir şekilde aldırırdım zorla. gel gör ki yıllardır yemediğimi farkettim. **
en sevdigim cerezlerden biri. renklileride var bunun, sarısı pembesi. ama en guzeli beyaz olanı. taze olanını bulmak gerekiyor, agızda dagılıyor cunku tazesi. tek dezavantajı cabuk susatması. fakat degiyor yemeye. seviyorum ben, cocuklugumu hatırlatıyor.
