bende bolca bulunan duygudur. öyle ki hayatımdaki herkesi kıskanıyorum, köpeğimi bile kıskanıyorum. gidip benden başka birine şımarıklık yaparsa küsüyorum ona ama kendini nasıl affettireceğini biliyor yakışıklı oğlum. ****
Kıskanmak, masum bir duygudan en sert duyguya geçişi en kısa olan duygudur. Bir anda hiç istenmeyen durumlara kadar sürükler kişiyi olduğundan başka birisine dönüştürür.
12 yaşında çocukken mahallede evlenen ablaları kıskanırsın ya hani, lan elin oğlu aldı gidiyor dersin. ama böyle masum bir duygu. çünkü daha çocuk bile nasıl yapılır bilmezsin. hiç içinde kötülük yok, sadece abla olarak sevdiğin birisinin gitmesiyle üzülürsün. işte böyle duygularda var amk. bu da bir kiskancliktir.
kıskanmaya hiç gerek yok çünkü zaten herkes birbirini kıskanır hiç gerek yok yani yada varsa da '' o beni kıskankanıyor hahaha '' havasına girilmez sen bunu fark ediyorsan zaten sende onu kıskanıyorsundur açık ve net.
insanın içini "çıt çıt çıt" kemiren gereksiz göz karartıcı bir duygu. kıskanan sahiden gözünü karartıp saldırıyor işte. bir kadının diğer bir kadını kıskanması çok gereksiz, neden kıskanırız bilmem. ben kıskanmam desem de yalan olur, arada bir kıskanırım. ama bir erkeğin kadınını kıskanması çok farklı olsa gerek. abartmadan, sakatlamadan, hafif hafif. iyidir yani dozunda.
