gidilip purolarından birer fırt alınması gereken, hayallerimin ülkesi. bir nevi ütopya.
edit akbayram: bu entryde ki söz konusu yazar hayatında tek fırt cigara çekmemiştir.
asıl adı cuba olup amerikanın en yakınındaki komunist ülke
türkleri seven,uçaklarında ing.,isp. ve türkçe açıklamalar bulunan ülke
başkanı fidel castro olan devletin her türlü hizmetinin bedava olduğu puro ülkesi.
en dandik insanının bile bizim orta halliden daha zengin olduğu ülkedir! neden mi?
- iletişim bedava. (yuh)
- ulaşım bedava. (yapma be)
- sağlık hizmetleri (oha) bedava!
- eğitim hizmetleri (ne diyorsun!) bedava.
- sportif kaygılar, spor yapmak; bedava. (abooo)
- sanatla ilgili araştırma yapmak; devletin desteğiyle; bedava! (yok artık!)
- ev bedava! (olur mu lan!) (vallahi bedava!)
- sokakta yaşayan insan yok, devlet bakmak zorunda! (hassiktir!)
yani en dandiği bile bizden daha zengin...
yani neymiş, sosyal devlet olmak bedava kömür dağıtmak değilmiş.
sosyal devlet olmak, eğitim, ulaşım, sağlık, spor, bilimsel araştırma, barınma bedava demekmiş. tayyip bilmiyor mu? biliyor; işine gelmiyor. davos'ta ayar vermek, kömür dağıtmak kolay, buyurun sosyal devlet olalım azıcık beyim.
amerikan rüyası kuran arkadaşların kesinlikle ve kesinlikle gitmemesi gereken ülkedir. zira amerikan devleti resmi olarak küba'ya giden kişilere amerikan vizesi verilmeyeceğini belirtmektedir. yani iran'a git küba'ya gitme. o derece.
bu akşam ayna'da küba'ya gitmişti. ülke çok güzel tertemiz yemyeşil denize sıfır mis ibi yer. ve türkiyede kazandığın parayla orada çok çok baba tatil yapabilirsin.
ve sonra bir adam gösterdi. adam 82 yaşında. fidel'le aynı odada kalmış. guevara'yla birlikte savaşmış. adamın yaşı 82 ve çalışıyor. ben çok yaşlıyım deyip oturmuyor.
vücudum dinç, ben iyiyim ve çalışmalıyım diyor. ülkeme hizmet etmeliyim çünkü ülkemin daha önemli işleri var bizlerle uğraşmamalı gibi şeyler söylüyor.
bizdeki komünistlerden çok daha farklı. yalan dolan değil. iyi insan, temiz insan.
küba'daki düzen bir burjuva demokrasisi değildir.Yarım yüzyıllık komünist rejim, aralıksız süren abd ambargosuna ve soğuk savaş sonrası sona eren sovyet desteğine rağmen ayakta kalmayı başarmıştır.
küba, küba, küba...
tüm zorluklara rağmen ...
umut, tutku, aşk gibi diri ve taze...
hala abd nin iştahını açabilen ülke.
domuzlar körfezi nden kalma bir gıcıkları var hala.
"şöyle bir işgal etsek de sömürsek ırak gibi" düşünceleri mevcut.
fidel castro ya ise barbar , terörist ve cani yakıştırması yapabiliyorlar.
herhalde abd halkının zihnini bulandırmak için bunlar.
sabah gazetesine göre özel sektöre izin vermeye başlayan ülkedir. ancak ne cumhuriyet gazetesi'nde ne haber sol internet sitesinde böyle bir haber yoktur. ancak, işçi sendikaları zora giden ekonomik şartları rahatlatmak amacı ile istihdam fazlası olan yerlerden işçi kaydırma yapacaklarmış.
beni korkutan birkaç nokta; erken emekliliğin kaldırılması ve yüksek primlerin düşürülmesidir. bunların ekonomiyi rahatlatma aracı olarak olmasını düşünmek istemekteyim.
küba'ya şeref meref soranların ülkeleri ise yıllarca abd'nin götünü yaladı. asıl hani bizim şerefimiz?
ve kaldıki, küba anayasası özel sektöre gerekli sınırlamaları getirdikten sonra, işçilerin haklarını özel sektörde çalışan işçiler için garantiye aldıklarında ve şartlar özel şirketler içinde aynı oduktan sonra, -yani bunlar oturulur düşünülür ve düzenlenir- sosyalizm sarsılmaz reisler..
tek korkum devlet kapitalizminin yaşanmamasıdır. yoksa "kapitalizm geliyoooor diyenler" rüyalanırlar.
özel sektöre daha fazla izin vermeye başlayan ülke.
evet komünizm'de böylece tamamen tarihe karışmış oldu dersek yeridir.
sen yıllarca bütün dünyayı karşına al, kendi yağınla kavrulmaya kalk, dünyanın en büyük devrimcilerinden birini çıkart sonra "özel sektör"e izin vermeye başla.
sosyalistmiş, ezilenin olmadığı ülkeymiş, şerefli ülkeymiş.
iktidarın abiden kardeşe kaldığı yönetim biçimine sosyalizm deniliyormuş, onu da öğrenmiş olduk. Kuzey Kore ile birlikte iki adet "monarşik sosyalizm"imiz oldu. Acaba Azerbaycan ve Suriye de sosyalist mi? babadan oğula hesabı orada da var malum. Bu sosyalizm denemelerine, bütün yıkımları, kaybettirdikleri, heba ettikleri hayatlar filan için üzülüyorsam da hepsi klasik monarşik totaliter rejimler haline dönüşünce de gülmeden edemiyorum.
Hadi bakiyim tatlı su sosyalistleri, iktidar abiden kardeşe, babadan oğula nasıl geçiyor; işçi sınıfı buna nasıl bakıyor, anlatıverin de gülelim.
