insanın gizleyemediği en doğal duygusu. erkek adam korkmaz derler evet ama, sonuçta insan korkar bir şeyden illa ki, ve bu durumda erkeğin korktuğunu gizlemek için uğraşısı vardır her zaman. bok sürdürmemek hesabı. hiç anlamam. delikanlılık, olduğu gibi her şeyi söylemekse, herhangi bir şeyden, olaydan, korkarsan, açık açık söylemenin anormal bir şey olduğunu düşünmüyorum.
insan korkmalı. Kalp kırmaktan, yalan söylemekten korkmalı.
insan korkmalı, başkasının hakkını almaya mesela.
insan korkmalı karanlıktan. Veyahut da yüksekten.
insan korkmalı, başarız olmaktan, Yalnız kalmaktan, kaybetmekten.
Çünkü insanın fıtratında vardır korkmak. Yanlış bir şey değil ki. Sevmek gibi bir şey, ya da mutlu olmak ya da üzülmek. Korktukça yaşadığını hissedersin.
insanların çoğu kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor..
sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için
Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için
Konuşmaktan korkuyor,eleştirilmekten korktuğu için
Duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için
Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için
Unutulmaktan korkuyor, dünyaya bir şey vermediği için
Ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için....
insanın kendinde oluşunca hiçbir zaman gizleyemeyeceği en samimi duygusu. sevindiğini üzüldüğünü veya sevmediğini belli etmezsin ama korktuğunu gizleyemez insan ele verir duygusu.
Korkuyorum.
Korkuları olan bir insan değildim.
Bir enkazın altında kalmış gibi sanki biri beni bulamayacak gibi.
Yutkunamıyorum,
Boğazım acıyor hoş değil.*
Tavukları aramak bahaneydi aşağı bahçedeki köpeklerin çokluğu ilgimi çekiyordu bir de gelene gidene havlamaları. Korkak köpekler havlarmış algısına inat bir şekilde. Kendimi onların bulunduğu bahçenin surlarında buldum başımı kaldırıp baktım onlara acayip korkardım köpeklerden o zaman korkakmışım yine neyse bunlardan siyah olanı bana doğru havladı ben duvarın sağlamlığına güvenerek biraz korku biraz heyecanla başımı kaldırıp iyice bakarken beyaz olanı da havladı diğeri de diğeri de sonra hepsi havlayıp üzerime doğru koştular ben önce bir komşunun bahçesine attım kendimi sonra arkamı dönüp baktığımda bana çok yakın olan ağızlarındaki salyalarla havlayıp bana koşan bir köpek sürüsü var gücümle kaçtım diğer komşu diğer komşu derken evden iyice uzaklaşmış ve mesafe hepten kapanmıştı Bülent amcanın bahçesinde de atlatamazsam bunları sittin sene atlatamam derken o bahçede fiyasko çıktı ve son dönemece girdim ama öyle bir korku öyle bir hızla girmişim ki metrelerce savrulup düşmüşüm artık kaçacak bir yerim kalmamıştı köpekler etrafımı sarmış üzerime üzerime havlıyorlar kaçacak hiçbir yerim kalmadı o gün korkunun korkmanın korkaklığın tanrıya evrilmiş halini yaşadım. Köpeklerle daha doğrusuyla korkuyla vedalaşmamız çok garipti kana bulanmış bir pantolon şu anda bile diz kapağımda bulunan iki korku simgesi ve cesur bir atılım. Korkmak fiziksel izler bırakırmış ama sadece fiziksel arta kalanını insan içinde yaşar.
Artık Rabbimden başkasına duymadığım duygu. Korkmuyorum. Pişmanım ama korkum yok. Olacaklara razıyım, başıma ne gelecekse kabulümdür, hak ettim. Hak etmeme rağmen nankörlük de ettim.. Ne olacaksa yeridir, Ama korkuya yer yok!
belirsizliğin yol açtığı duygudur. insanlar belirsizlikten korkar. karşına ne çıkacağını bilmediğin için korkarsın karanlıktan. bir diğeri için (bkz: gelecek korkusu). çaresizlikten korkarız, ne yapacağımızı bilememekten, gözü kapalı yürümekten korkarız. karşımızdaki ne düşünüyor bilemeyiz sonra güvenmekten korkarız. bilmemek belirsizliktir, belirsizlik korkudur. tecrübe ise bilmektir. ne kadar tecrübe o kadar az korku.
yahu şişe bir dursaydın yerinde.
şurada iki giri okuyorduk yani ne diye zıplatıp ödümü patlattın!
sen ne ara , nasıl o pencerenin önünde o şekilde kendini atıp beni yerimden zıplatıyorsun üstelik?
he sağol çayımı da masaya döktüm sayende. ne oluyor ulenn diyerek. tüm kurumu inlettin bir de.
almıyorum seni yerden öyle kal orada.
senin asli görevin o pencerenin kapanmasını engellemek beni korkutmak değil hem de sabahın köründe hiç değil.
