ben cok korkuyorum. haddini bilmek bence bu. korkmak.
ama bir tarafta cok az insanda olan asiri cesur bir tarafim da vardir. gercekten bi seylere inandigimda olumune giderim. olum bile korkutmaz beni.
herkesin vadesi belli.
yerimiz belli, yurdumuz belli.
olmem istendigi taktirde karsidan karsiya gecerken bir ezilmeme bakar.
biraz rahat olmak lazim hayatta.
vademız gelince biz de gideriz.
daha yasanacak gunler var.
yani bu konuda karısık bir halim var.
benim benim diyen erkekte olmayan bir deli damarım var.
inanırsam olumune giderim.
hicbir sey beni durduramaz.
birkac cok samimi arkadasımdan hayatımda tanıdıgım en cesur kadınsın iltifatını almıslıgım var.
amma hayatta cok ince dengeler var.
ölmek istemeye de bilirim. ihih.
Anne, deli olmaktan korkuyorum.
— Korkma evlâdım, sen deli olmazsın! Allah sana merhamet eder.
Anne, beynimin patlayıp kül olmasından korkuyorum!
— Allah'a bağlan, yalancı dünyadan geç ve korkma!..
Anne, çok acı çekiyorum.
Her zerremi ayrı ayrı cımbızla koparsalar bu acıya denk olamaz.
— Çektiren, sabır gücünü de verir. Sabret!
uzun suredir herkes ben daha korkutucuyum yarısında cevremde.
ben hicbirinizden korkmuyorum. olumden korkmuyorum cunku.
ben uysal uysal takılıyorum hep. kendi kendine hiddetleniyorsunuz nedense.
ama ben eski sevgilimden korkuyorum. su sıra korktugum tek sey kendisi.
iletisimi kesmiyor. ve ayıplı talepleri var. ben de istemiyorum.
su sıra tek korkum o valla:)
Gelecek kaygısı yaşamaktan doğan duygudur. Yaşadığın şey bir özgüvensizlik değil, kurtlar sofrasına dönen dünyada hayatta kalma çabasıdır. insan yalnızken sadece ölümden korkmaz.
