zehirlenmemden sonra tadını unutacak kadar yemediğim yiyecek.
aylardır aşerdiğim ama bir türlü nerede iyidir bilemediğim için yemeye cesaret edemediğim lezzet de denebilir.
bugün moral bozukluğuma ilaç niyetine annem bir sürpriz yapıp almış. tadını tekrar aldığımda "nasıl mahrum bıraktın kendini!" dedim kendi kendime. yanında bir de pempe çırpıcı ile yaptığım efsanevi köpüklü ayranım vardı. mutluyum sevgili sözlük, paylaşayım dedim. ihim.
Gercekten yemek isterseniz urla cesmealtinda bir yer var. adini unuttum. Baya bildigin sut kuzusu ve icinde 0 yag. Fiyati 13 falandi sanirim cok oldu gitmeyeli. Zaten cok unlu bilen bilir. Iceride 1 2 masa anca var cok kucuk bir yer. Adini hatirlarsam editlerim.
instagramda karşıma beşiktaş midyeci ahmet diye bir hesap çıktı. Çıkmaz olaydı! Adam bi de kokoreç satıyormuş. Ama yok böyle bi lezzet; resimden, videodan bile tat alabilir mi bi insan? Valla da alınıyormuş. O nasıl kokoreç? Allah'ım sana geliyorum. iki saattir hesapta gezinip duruyorum. Ekmek banasım bile geldi telefondan. Bu haftaki plan belli oldu.
Tanım:Mükemmel Türk lezzeti.
Edit: Meğer dün karnım açmış. Hiç ilgimi çekmedi kokoreççinin gönderileri düne nazaran. Açken ben ben değilmişim.
Ya seni o kadar çok seviyorum ki keşke benim arkadaşım olsan. Seni hep mutlu ederdim hiç darlamazdım. Seni yemeye pembe pudrası ayakkabılarımla gelicem.
