arkadaşımın işlettiği çay bahçesinde eleman sıkıntısı varmış yardıma gelir misin dedi seve seve kabul ettim. gecenin bitişinde benden sana bi kokoreç dedi onu da seve seve kabul ettim. Neyse çıktık söyledim birer tam, ama öyle tatlı geldi ki, açtım içini kekik acı biber pul biber ne varsa dolduruyorum. sonuç hala tuvaletteyim ve üstüne üstlük pazar sabahları gelenekselleşen halısaha maçında bile etkin bi performans gösteremedim. ne olursa olsun seviyoruz yiyoruz.
Izmir usulu domatessiz daha kuru ve kimyon agirlikli, istanbul usulu domatesli biraz daha sulu ve kekikli.
Izmirliler istanbul usulunu sevmez istanbullular izmir usulunu. Gecen hafta cengelkoyde yedim muthisti ama midemi bildigin cayir cayir yakti. Izmir usulunde oyle bir sey olmaz.
kalın değil ince bağırsaktan yapılır. bok kalın bağırsakta üretilirken kokorecin yapıldığı ince bağırsak yenilen yiyeceklerin emilerek kana karıştığı yerdir. (kokoreç ince bağırsaktan yapılır) bu yüzden kokoreç boklu bir yemek değildir.
Kokusunun takip edildiği, üzerine kekik ve tuz ile tadından yenemeyecek kadar güzel, daha yerken de acaba bir çeyrek daha gömsem mi diye akıllardan geçirilen yiyecek.
