bağımlısı olduğum yiyecektir. haftada rahat üç-dört gün alıp kendim yapıyorum. teflon tavada yapınca, domatesi, biberi, ve kekiği kendime göre ayarlıyorum. en popüler mekanların kokoreçlerine on basıyor. ayrıca daha da hijyenik oluyor. mis mis. bak gece gece canım çekti, yarın yine benim ciğerciye bir uğrayayım *
ilk kokorecimi araba pazarindaki sikindirik bi seyyardan alip sadece bol baharatli ekmegini yiyip kokorece lanet edip sonra da adam gibi yerlerde tadina varip altin gibi degerlenen boklu bagirsaktir..(vay amk tanima bak ! )
bunun dışında altıparmak ve dikkaldırım'da şubeleri bulunan kokoreççi fahri şiddetle tavsiye edilir. yine dikkaldırımda, mihraplı camii'nin güney kanadında suzuki minibüsü ile kokoreç yapan bir usta var, gayet güzeldir, pilavı da tavsiye edilir bunun. pilav demişken, beşevlerdeki şampiyon kokoreç'te pilav üstü kokoyu muhakkak tatmak gerek.
tüm bu saydıklarımın dışında çekirge dürüm'ün kokoreçi de güzeldir. tabi, altıparmak caddesinde üçel marketin arasında hemen çınarın dibindeki kokoreççiyi de listeye eklemesek olmaz.
Mercanda yenilmesi salık verilen, gündüzün değilde akşamın daha doğrusu gecenin vazgeçilmezidir. alkollü bünyeye ilaç gibidir. ya da viskiye toblerone gibi algılanabilir.
istanbulun değeri bilinmeli.
kekiğiyle, domatesiyle, acısıyla tam biz lezzet şöleni. en yakın arkadaşı da ayran kardeştir. gecelerin vazgeçilmez yemeği. daha fazla lezzet almak isterseniz salaş yerlere gidin. daha lezzetli olduğu kanısına siz de varacaksınız.
birayla cillop gibi giden bir güzellik bir hikmettir. bok püsur ıyk öyk yapmaya fazla gerek yoktur, ince bağırsakta bok ne arıyor afedersin? varsa da mis, afiyetle yiyiniz yediriniz.
