hayatında bir tane bile "mektup" yazmayan bir nesil için zor olduğunu tahmin ediyorum. Bunu neden diyorum? "Kitap" denilen şey aslında uzun ve detaylıca yazılmış bir "mektup" dur. "Mektup" yazamayan kişinin kitap da yazması zordur.
Giriş kısmını yazdığım, iskeleti hazır durumda bir adet bilim-kurgu gizem romanım mevcuttur. Hayatıma bir kız girmesi sebebiyle herşeyi bir kenara bıraktığım gibi onu da bir kenara bıraktım ve geri dönemiyorum.
Aslında çok kolaydır. Kendinize sorular sorun. Ve bu soruların yanıtını sayfalarca ve detaylıca yazın. Ya da bir ses kayıt cihazına konuşun. Yazıya geçirin. işte size bir kitabın müsveddesi. Gerisi size kalmış.
başlığı görmek aşırı şaşırttı beni nedense. bugün bundan 1 saat önce kendi kendime acaba öyle bir çılgınlık yapsam nasıl olur diye düşünüyordum. roman mı yazardım deneme tarzı bir şey mi olurdu bilmiyorum ama bu aralar defteri alıp yazasım var.
Kitap yazmak kolaydır. Hakkını vermek ise zordur. Kısacası her babayiğidin işi değildir. Maalesef ülkemizde boş kitaplar ve kendini yazar zannedenler var.
bitirip 10 yayınevine gönderdim. şimdiye kadar 3 ret yanıtı geldi. muhtemelen diğerleri de reddedecek. ama keşke neden beğenmediklerini de yazsalar. profesyonel birilerinin yorumu faydalı olabilirdi.
bir ay kadar önce başladım ancak devamını getirmeye yoğunluktan vakit bulamadım. hayal etmeyi seven insanlar için zevklidir. ve en az okumak kadar rahatlatıcıdır.
çok meşakkatli bir iş. o kadar kitap okudum. şimdi anlıyorum yazmanın ne kadar zor olduğunu. dün çok severek yazdığım satırlar bugün basit geliyor mesela. tekrar, tekrar yazmak istiyorum. sonu gelecek mi bakalım.
Dünyanın en güzel işi.
Yalnız şunu çözemedim:Kitap rahat, sakin son derece dingin bir ortamda mı daha iyi yazılır yoksa gürültülü, insanlarla iç içe bulunulan yerlerde mi daha iyi yazılır?
Benim cevabım ne yazdığına göre değişir ama kesin bir şey söylemek zor gibi bu konuda.
