son zamanlarda ne okumak istediğimi bilmemem ve ruh halimdeki çalkantılardan ötürü bir türlü başlayamadığım eylem.
kendime okuyacak kitap bulamıyorum.
böyle bi' nokta atışı lazım bana bu aralar.
hah işte bu! diyebileceğim bir kitap lazım.
küçücük dünyalarımızdan başka hayatlara, bilmediklerimize yolculuktur. eğer ''insan'' olmaya bi adım daha istiyorsanız ( empati kurabilen, sorgulayan) kendinize yapacağınız en büyük iyiliktir.
küçükken hayvan gibi yaptığım eylem.e noldu,hayvan gibi bir hayalgücüm oldu.
bana hayal kurmayı öğretti.o karakterler bana empati yapmayı öğretti.ama bu iyi bir şey miydi? sonradan hayal kurmanın o kadar da iyi bir şey olmadığı öğrendim.çok arkadaşım olmadı hiç bir zaman.duygusal birisi oldum okumak sayesinde.sanki başkalarının görmediği şeyleri görüyormuş gibi hissetmemi sağladı.
sanırım çalışmadan sınavlardan çalışanların aldığı puanlarda daha fazla puan almam bu yüzdendi.bunu okumama bağlıyorum.ama artık okumuyorum.
çocukluk döneminde okumak yetişkinlik döneminde okumaktan daha önemli.sikimsonik şeyler okuyup ben kitap okuyorum da dememek gerek.
Artık okumuyorum galiba.
Ama ne ara okuduğumu bilmediğim kitap cümleleri ağzımdan çıkıyor. Ne ara okudum ben de bilmiyorum valla sözlük.
Ama baksan bütün gün boş boş oturuyorum.
