Şahsımın yaptığıdır. Bıktım insanlardan. Ego manyağından, iş bilmezinden, kafa ütüleyeninden.
Epey bir süredir kimseyle görüşmemeyi seçtim. Ben kimseyi aramayınca onlar da aramıyor zaten. Böyle kafam rahat. Hafta sonlarını da evde geçiriyorum. Arkadaşsız hayat vallahi daha rahat.
Sosyal bir insanım ama Ben insanları elekten geçirdikten ve bana güven verdikten sonra ancak samimi olabiliyorum. Yine de her an tetikteyim, ciddi bir hatasını ve yanlışını gördüğüm an dostluk da arkadaşlık da biter benim için.
Yorulduğumda, inzivaya çekilip yaptığım eylem.
Kitaplar yeniden hayata bağlıyor. Ayrıca tek başına seyahat etmek de güzel geliyor.
Bu bir meditasyon sürecidir. Ardından sadece, aynı frekansta olduğum insanlarla etkileşim kurarım.
