2017'de kuzey ırak bağımsızlık referandumu sırasında bir Türkmen direnişi başlasa idi Kerkük'e gidip Türkmen direnişine katılmayı düşünüyordum çok ciddi.
Öğrenciydik, daha deliydik tabi o zamanlar.
Kerkük zindanı en sevdiğim türkülerin başını çekerdi ki açıp bakarsanız başlığı, görürsünüz.
Yeri özeldir.
"Türkmen obalarından göçen anneler
ne yuvaları kalmış
ne de haneler, ne de haneler..
gök kubbeyi sarsar mazlum feryadım
elbet bir gün güler
bize seneler, bize seneler.."
Türkiye 1926 Ankara antlaşmasına göre bölgenin garantör devletidir.
Bölge Irak'a dahi gönüllü bırakılmamış; içeride ingiliz destekli şeyh Sait denen hain ayaklanma neticesinde bırakılmak zorunda kalınmıştır.
Irak sınırlarının değişmesi neticesinde Türkiye'nin Kerkük'e müdahale hakkı mevcuttur.
Şayet Irak'ın siyasi parçalanması sözkonusu olursa ne Kürt, ne iran, ne başka bir Arap yönetimine Kerkük'ü bırakmak olmaz.
Statü değişir ise ancak ve ancak Türkiye'ye iadesi şeklinde değişmelidir.
Geri kalan her değişikliğe karşıyız.
Nüfus yapısı göz göre göre değişirken biz ne yapıyoruz merak ettiğim Türkmen şehri.
Bu gidişatla bir 50 sene sonra Türkmen nüfusu net azınlık durumuna düşecek belki.
Veya bu durum sadece Ahmet, Mehmet, hasan, biz milliyetçileri mi rahatsız ediyor?
Şehir merkezin de ve çarşıda hala Türkmenler ve kale gavurları (KALE. hristiyanları türkçe konuşan kendine Türkmen diyen Katolikler) hala Türkmenler çoğunluktur ve şehir hala Irakın Türkmen köylerinden ilçelerinden göç almaktadır efenim ve şehirde Arapların Saddam döneminde getirilen ve Barzani aşiretinin getirttiği kitleler zamanla Kerkükden ayrılıp kendi asli memleketlerine dönmektedir .
