Gün içerisinde gerek sosyal medya gerekse televizyon üzerinden bir çok aşka, hüzne, öfkeye ve çeşitli yaşam olaylarına şahit oluruz. Hepsi bizde birer duygu uyandırır, hayali karakter dahi olsa acısını duyumsar, onunla ağlar, onun haline üzülür ve onunla güleriz. Farkında olmadan kendimize göstermediğimiz şefkat ve merhameti, hayali karakterlere ya da tanımadığımız insanlara gösteririz. insan, kendi yaptığı hatalar için kendine çok fazla zulüm edebilen bir varlıktır, oysa herkes hata yapabilir. Yaptığımız hatalardan dolayı kendimizi suçlayarak anı kaçırmak yerine, şimdi ve buradaya odaklanıp hatalardan ders çıkarıp öz şefkat ve merhameti kendimize gösterebiliriz. Kendini sevmeyen, kendiliğine saygı duymayan insan, kurallarını ve yaşam hedeflerini de aynı zamanda oluşturamayabilir.
Hayat maddenin bir sonucudur, somuttur. ilk olarak optimum vücut ve ortamı sağlamak canlıya yeğdir.
Bu olduğunda diğer her şey daha halledilebilirdir.
Sağlığın iyi olması, temiz olmak, gereken sporu yapmak, doğruca kuşanmak, temiz hava almak, iyi beslenmek, derli toplu bir çevre yapmak acil olmayan pek çok fikirden daha mühimdir hayattayken ve bunlar öncelikle sağlar huzurumuzu, sıhhatimizi.
Bunlar merakımızı öncelikle hayatımıza sunmaktır, kendimizi sevmenin büyük parçasıdır.
herkes içindir fakat hareket lazım. bence kimse kendini dururken sevemez. bir şeyler yapmalı ama ne olursa bi şeyler yapmalı. taş bile kopup düşerken kendisini sever ne güzel yuvarlanıyorum diye.
Aşırıya kaçmamak kaydıyla gereklidir;
insan kendini çok severse bir başkasına, sevmezse de kendine zarar verebilir Zira.
Hem Her şey bir insanı sevmekle başlamıyor mu;
Neden önce kendinizden başlayıp, sevmenin anlamını önce kendinizde bulmayasınız?
Kendinizi sevmeyerek geçirdiğiniz her gün, yaşlılık günleri hanenize "bir buruk an" yükleyecektir.
Hiçkimsenin baskısı ya da söylemleri ile vazgeçmeyecek kadar tutkulu sevin kendinizi. Zira Yaşlanınca onlar doğrultmayacak ah çekişlerinizi. Ileride Bugüne ait hiçkimse olmayacak etrafınızda.
mutlu bir hayat, huzurlu iç dünya, kaliteli bir ikili ilişki,
sevgilini mutlu etmek için ve hatta sevilenilmem için ilk koşuldur kendini sevmek.
sevmeyi bilmek,
sevgi için hesap yapmamak
ön koşul yaratmamak hatta
güzel ibadet için bile ilk gerek kendini sevmek.
konuşmayı bilmeyen aşkını ifade edemez,
konuşmayı bilmektir kendini sevmek.
