kimseye zarar vermediğiniz ve kimsenin sizi affetmesine gerek olmayan, sadece kendinizi ilgilendiren bi halt işlediğinizde ya da size hiç uymayan salakça bi iş yaptığınızda pişman olup hayıflanmak, kedere boğulmak, rezil olduğunu sanıp yerin dibine geçmek yerine "yaptım ama kendimi affediyorum" diyebilmek, yola devam edebilmektir. insanın içini bir huzur, bir rahatlık duygusu kaplar. bir yere takılı kalmamak için herkesin ara sıra yapması ama b.kunu çıkarmaması gerekir.
(bkz: tecrübe)dir. en az keşke diyen en çok mutlu olacağından dolayı, geçmişimizden ders aldığımızda, sonucunu görebileceğimiz tablodur. neticede kendimizi cezalandırmamızın bir yararını hiç görememişizdir. ama affedersek, her zaman bir umut vardır. *
