yağmurun altında, sudan nefret ettikleri için bir kenarda saklanmış olarak bulunabilirler hep. yavruları ayrı sevimlidir. insan yolun ortasında durup sevebilir onları.
tabii bazı yaratıklar ise beyinlerinin bir kısmını kaybettiklerinden ötürü bu zavallı canlıların minnacık hayatına kastedebilirler.
çocukluğumda sürekli olarak beni tırmıklayan gaddar canlı.. ve her seferinde benim yerime en nefret ettiğim arkadasımı göbekten iğne vurmaya sevk eden mübarek hayvan *
hepsi birbirinden güzeldir bu canlıların. genelde kollarını içe doğru kıvırıp yatarlar. sarıldığın zaman yıllardır anlatamadığın bir sırrı anlatmış gibi rahatlarsın.
şu an klavyeyi yatagımın ustune koyduğum halde, sol kolumun yanına kıvrılıp mır mır uyuyan kar topu kıvamındakı mırıldayan canlı. hatta bu yazıyı yazarken bır yandan uyuyup bır yandan nevresimi tırnaklıyor...
yahu saatlerdir evimde var bunlardanbir tane bu kadar sevimli ve meraklı hayvan görmedim ben. bu yılışık birşey yalnız birde sürekli mırlayıp tırlaklarıyla etımı cekıstrıyor ne anlamı var bunun bılmem ama...
Almancası Katze olan yenilesi canlı varlık.
Bu kadar asil ikinci bir hayvan görmedim ben. Nankör falan da değiller ayrıca. Beslersin, seversin, okşarsın; kapından ayrılmaz. hatta dışarı çıkınca gideceğin yere kadar seninle yürür. Hayır, ev kedisinden bahsetmiyorum ben, bildiğin sokak kedisi.
Hiç kedim olmadı benim evde. Annem izin vermedi hiç. Sokak kedilerini sevdim hep. Bu yaz Trabzon'a gittim, orda da iki kedi buldum; onları da sevdim. Okulumun bahçesindekini sevdim, evimin önündekini sevdim, yürürken gördüğüm kediyi sevdim. Stresimi aldılar benim, mutlu insan oldum sayelerinde. Yaa sözlük, öyle.
dünyanın en sırnaşık hayvanı. metabolizmalarını ve davranışlarını neye göre belirlediklerini halen çözemedim. ama bir kedi ile birlikte aynı evi paylaşmaktan çok mutluyum.
