https://galeri.uludagsozluk.com/r/974954/+
dün akşam anın görüntüsüne atmıştım keratayı, sabah akşam yanımda. sürekli bi guruldama, mutluluk hareketleri:) evde sadece benim kucağıma gelip kuruluyor, uyuyor, sürtünüyor, yalıyor. yahu resmen hayvan sevgisi hissediyorum çok enteresan benim için. eskiden bu kadar değildi, ev halkı bir hafta tatile gittiğinde beraber kaldık, yoldaş olduk, dost olduk birbirimize. o tarihten sonra acaip bir sevgisi var bana karşı, biraderler kıskanıyor o derece:)
yıllarca bizim gamsız lloydu besledim, hala da besliyorum, kendisi golden olur. yüzümüze sıçmaz pezevenk. bu Sevgi o yüzden garip geliyor. yerim lan ben kedimi!
yüksek egolu ve yemekte aşırı seçici hayvanlar. bizim mahalledeki sokak kedilerine ekmek versen burun kıvırıyorlar. üstelik mis gibi sıcak yeni alınmış ekmek. süt, et, balık veya peynir istiyorlar. bunlar zamanında vahşi doğada nasıl hayatta kalmış anlamış değilim.
2 gün sonra burdura okula dönüyorum. bi arkadaşım var kız. kardeş gibiyiz.
gitmeden yanına uğradım 2 yıldır görüşemiyorduk. yurt dışında okuyordu. bitmiş okulu. gelince yavru bir kedi görmüş sokakta. tedavisini falan yapıp eve almış.
büyümüş sıpa. neyse kedisine kendi adını koymuş. adı elif. kapılarını çaldım. annesine elif evde mi dedim. bu kedi çıktı geldi. ürkütücü ürkütücü miyavladı falan.
girdim içeri 4 saat oturduk sohbet ettik. normalde kediler sabit duramaz. o 4 saat aramıza oturdu kıpırdamadı bile.
çok garip kafa yapıları var. aynı anneden babadanmışız gibi bir kardeşim olur kendisi ama onda bile kıskandı.
gitti bir de orijinal elife kendisini sevdirdi. benim çenem acıyor. kedi umursamadı bile. ben de seveyim dedim kızgınca meav meav meav diye seri şekilde bağırdı.
o 4 saat bi rahat bırakmadı. çıktım kapı önündeyiz sarılcaz bir daha miyavlamaya başladı.
