Efenim şimdi bizim site tek blok. Arkada bir bahçesi var. 4 hafta önce oraya elimde yemek dolu bir sepetle indim. indiğim gibi sarman renkte bir kedinin üstüme doğru miyavlaya miyavlaya koştuğunu gördüm. Evde çeşitli nedenlerden dolayı besleyemeyen bir kedi hastası olarak hemen yemek verip sevmeye başladım. inşallah burada kalır gitmez diye düşünüyordum. Öyle de oldu. Sarman efendi yemeğini yedikten sonra bahçenin köşesine gidip oturdu.
Sonraki günlerde de kedi hep oradaydı. internetten bir paket mama sipariş edip sabah akşam bahçeye inip kediyi beslemeye başladım. Her şey çok güzel gidiyordu. Ta ki o beyinsiz komşular kafayı kediye takana kadar.
Bir gün yine kediyi beslerken binanın çocuklarından biri gelip ‘siz onu besliyosunuz ama o bize saldırıyooooo’ dedi. Kan beynime sıçradı. Dedim kimseye saldırmaz o yavaşça sevin arkadaş olun kediyle. Neyse çocuk gitti. Bundan sonraki günlerde kapıcıya falan kediden şikayet gittiğini duydum. Neymiş istemiyorlarmış çocuklarına saldırıyormuş parçalıyormuş. Hepsi palavra. Neyse.
Birkaç gün sonra tam kediyi beslemek için indiğimde bir komşunun küçük çocuklarını bahçeye oynamaya çıkardığını gördüm. Kedi köşede tek başına oturuyordu. Beni görünce hemen koşup miyavladı her zamanki gibi. Yemeğini verip oynadıktan sonra binaya doğru yürümeye başladım. Kedi de çimlerin içine oturmuş uyumaya çalışıyordu. Tam o sırada çocukların anneleriyle birlikte kedinin yanına gittiğini gördüm. Çocuk en başta biraz sevdi, kedi tepki bile vermedi. Sonra annesinin gözü önünde kediyi tekmelemeye başladı. Annesi olacak kadın bunu gördüğü halde hiçbir şey demiyordu. Kedi tekmelerden sonra hemen kaçmaya başladı. Beyinsiz çocuk da kedi kaçınca korkup yere düştü.
Bir gün sonra çıktığımda kedi yoktu. Bir yere gitmiştir gelir falan diyerek kendimi avutuyordum. Sonra binadan 8-9 yaşlarında iki çocuk çıktı. Onlara sordum. Dediler ki ‘ bilmemne teyzegil onu dün yandaki sitenin bahçesine attılar çünkü çocuklarına saldırmış ‘. O anda içimden etmediğim küfür kalmadı. Gittim baktım yandaki siteye kedi falan yok. Şerefsizler öldürdüler mi ne yaptılar acaba kediyi. Çocukları için en iyi dost olabilecek bir hayvanı kendi egoları yüzünden siteden kovmuş oldular.
Hala her gün bahçeye camdan bakıyorum acaba geri gelmiş midir diye. Yok. Nasıl özlüyorum bir bilseniz.
mahallemizde bir tane annemin behlul diye cagirdigi kopekten hallice bir erkek kedi var. cakal ara sira bizim eve gelip kaliyor, sonra sokaklara karisiyor. kedi hayvan gibi yakisikli ve gercekten de mahallede zimbalamadigi disi kalmadi. her yer yavrusu dolu. zaten o da oyle alisti ki kimligine, behlul diye cagirinca parktan eve kadar tingir mingir geliyor. en guzeli de iri kedileri sevmek. sap sup, pot pot diye diye seviyoruz valla kediyi, sagolsun tirnaklarini bile cikarmiyor.
incelediğiniz bir kız profilinde rastlamanız muhtemel günümüz mottosu. sonrasında amk'mun özentileri diyerekten o profil terkedilir. yani en azından benim için öyle.
