onlarca il gezdim. 60 civarı diyelim ilçeleriyle beraber ayılık sıralamasında insanı ilk 5 e girer. düzen dediğiniz şey tamamen silinmiş lugatlardan.
esnafı genel olarak sizi aptal yerine koyan uyanıklığa sahip olduğunu düşünen tiplerdir kısaca.
hizmet sektörü sıfır zaten üstte de belirttim ayılık mevcut. şöyle ki en son bi otelin müdürüne şikayetimi ilettiğimde "beyefendi napıyım hepsi ayı bunların birini atıp diğerini alıyorum o da ayı" sözlerini duymuşluğum vardır.
kısaca sevmiyorum seni kayseri.
unutmadan kayseri mutfağı denen şey poğaçanın evrimlerinden ve mantıdan ibarettir. ki mantı anadolunu heryerinde farklı şekillerde zaten yapılır. kısaca kayseri mutfağı yoktur.
onlarca il gezdim, gördüm ve yaşadım. ama esnafı kadar müşteri memnuyeti güdenini hiç bir yerde görmedim.
bir dükkana gidersiniz, tüm vitrini tezgaha indirtirsiniz, üstüne pazarlık ederken çay ve meşrubatınızı da içersiniz... almazsanız da hiç bozulmaz o esnaf. arkanızı dönüp giderken "güle güle abicim, yeni beklerim, gel" diyerek, güler yüzle uğurlar sizi.
abdullah gül'ün memleketi. son yıllarda baya gelişme göstermiştir. tabi artık abdullah cumhurbaşkanı olmadığından eskisi gibi yıldırım hızıyla büyüyemez.
sadece talas mıdır nedir o semtine gittim genellikle esnafları hilekar diye anlatılır ama halk arasında. zaten bu halk arasındaki hiçbirşeye inanmamak gerekir hep bir saçmalık adetlerde saçma gelir bana.
memleketim ve yaşadığım şehir. 2 haftaya kadar yıllardır kaçıp kurtulmak istiyordum ama geçen bir günlüğüne sivasa gidip geldikten sonra gözüme metropol gibi geldi.
Ama sokakta fink atan her yaştan insana ben bile sinir oluyorum. Bi ayılıktır, bi şımarıklıktır, bi kültürsüzlü tür almış başını gitmiş.
Bu Yozgat, Kırşehir ve Sivas göçerlerinin ve tabi ki de öküzlük ligi'nde kalakalmış Kayserili güruhun büyük kısmını en azından ayıklayıp izmir'e atsak, başka şehirlerden kültürlü, stil ve vizyon sahibi hemlşehriler ihraç etsek valla Paris olur yeminle.
Saat 8'de dükkanı kapatan esnafıyla, 3 kişinin milli maç izlediği kahveleriyle, akşam bir kaç kişinin ancak görülebildiği merkeziyle bir öğrenciyi hayattan bezdiren ildir.
