31 mart gecesi günün anlam ve önemine binaen birilerine "Hiç üzülme ağlama.
Sen gülümse daima." * Nidaları eşliğinde ruhuna rahmet okuduğumuz büyük usta.
Aşkı müziğe aktarmada başarılı, naif bir insandı.
Ve çeyrek asır boyunca nadir görülen kötü bir hastalıktan çok çekmişti rahmetli.
Son birkaç saattir kayahanın “bizimkisi bir aşk hikayesi” şarkısını duyuyordum farklı aralıklarla. Acaba bende mi sorun var derken salona gittiğimde televizyonda erdoğan reklamı olduğunu gördüm...
son zamanlarda şarkıları hep aklıma geliyor.
üstelik hayatta pop müzik dinleyen bir insan olmadım. meğerse bayağı seviyormuşum bu adamı. yeni anladım.
zamanında kayahan diye çıldıran bir güruh vardı oysa. konserlerinde izdiham yaparlardı. hiç sesleri çıkmıyor. gerçekten arabeskçiler haklı galiba.
yalan dünya.
"Bizimkisi bir aşk hikayesi" şarkısı bana dokunur niyeyse, aşık olmayan beni bile platonik aşık yaptı neredeyse...
"Artık ne sen ne de ben
Bulamayız o günleri " dediğinde tarifsiz bir hüzün duyuyorum, sanki sevdiğimi kaybetmiş, o günleri bir daha bulamayacakmışız gibi..
güzel insanlar hep gidiyor, hep gidecekler..
vefatının üzerinden 2 koca yıl geçmiş büyük üstad. daha dün gibi. ne kadar çabuk unuttuk. gözden ırak olan gönülden de ırak olmamalı. büyük sanatçılar, üstelik böyle büyük eserler bırakanlar bu kadar çabuk unutulmamalı.
büyükçekmece belediyesi unutmamış, 110 çocuktan oluşan bir koroyla büyük ustanın şarkılarını seslendirmiş.
gönüllere bizimkisi bir aşk hikayesi şarkısı ile taht kurmuş olsa da bin parçayım hasretinle şarkısını daha çok beğendiğim sanatçımızdır. bir çok şarkısı eşliğinde içilebilir.
En güzel şarkılarını Beşiktaşa ve fenere vermiş, Galatasaraya ise iğrenç bir şarkı yapmış Galatasaraylı.. Sanatçı dediğin böyle olur işte, kin gütmüyor ezeli rakiplere.. Sanatçı gibi sanatçı işte..
