Kebapçılarda genelde "ondan mı yesem, yok yok bundan yesem, aslında bunuda canım isyior. Hay allah!" diye düşünmenin ardından, ne yardan ne serden vazgeçip söylenecek ızgara çeşididir.
menüde görünce insanın gözünü doyuran, masaya gelince ise genelde her şeyden az az olduğu fark edilen; köfte, tavuk, sucuk ve bazen de kuzu parçalarının aynı tabakta buluştuğu, adı büyük kendisi çoğu zaman beklenenden küçük gelen ızgara tabağı.
tur otobüsü şoförü yemeği. biraz damaksızlık, biraz da görgüsüzlük diye düşünüyorum. bir yemeğin başına oturunca, ondan maksimum keyif gerekir. tavuk yiyorsan tavuk, et yiyorsan et, tad reseptörlerini sürekli lezzeti değiştirerek mallatmaya gerek yok. yemek yemek bazı kurallar dahilinde yapıldığında çok daha zevkli. porsiyonları da çok büyük tutmamak, masadan kalkarken yediğin şeyden şişlikten dolayı tiksinmemek gerek.
