toprak üstünde yetişen ağacı olmayan türkiyeye özgü bir sebzedir türkiyenin hemen hemen heryerinde yetişebilir yemeğinin havuçlusu kızartmasının panelisi güzel olur.
annem evde pisirmekteyken, 7 yasindaki kardesim geldiginde, "anne niye her yer osuruk kokuyor?" diye sorarak olayi ozetledigi bitkidir. annem "gunahtir" diyerek noktayi koymustur.
ben sevmem. kucukken cok agzima tiktilar diye herhalde.
kış sebzesidir. bir zamanlar kokusu yüzünden ağzıma almazdım şimdi hastasıyım. haşladıktan sonra kızartın sonra üstüne yoğurt döküp yiyin yok öyle bir tat.
dün hayatımda ilk defa pişirdiğim bir yemek. ilk deneyimime göre gayet başarılı oldu. karnabahar seven, yapmayı düşünen arkadaşlara kolaylık olsun diye tarif veriyorum:
karnabaharı ister bütün halde, ister çiçeklerine ayırarak suya atın ve 15 dakika kadar kaynatın. yumuşayacak hafiften. o esnada 1 adet soğanı küp küp doğrayın ve tencereye alın. 2 yemek kaşığı kadar tereyağı yada margarin, az bir şey de zeytinyağı koyun. başlayın kavurmaya. içine 100-150 gram kadar kıyma atın. iyice karıştırın ki kıymalar parçalansın. 1 adet rendelenmiş domates, 1 yemek kaşığı salçayı sallayın içine. isteğe göre 1 adet havuç doğrayın yuvarlak yuvarlak. havuç acayip tat veriyor. harcı iyice karıştırın 5 dakika kadar kavurun. tuzunu falan da atın tabi, tuzsuz olmaz. sormayın kaç kaşık diye, yiyeceğiniz kadar dökün işte. onu da ben mi söyleyeceğim. karnabaharları çiçeklerine ayırıp atın içine. 3 su bardağı ılık su ekleyin, karıştırın ve kapatın kapağını. orta ateşte pişsin. 20-25 dakika sonra gelip çatal batırın karnabahara, yumuşacıksa olmuştur. olmadıysa sen bu işi beceremiyosundur, girme mutfağa.
yararlı olan şeylerin tadının kötü olması durumuna en güzel örneklerden olan sebze. bunun ekürisi enginar. hayatım boyunca yalnızca bir defa karnabahar yemişliğim var, aslında yemedim ilk lokmayı da tükürmüştüm. geçen annem getirmiş önüme, yıllar sonra. rahat 8-9 yıl sonra ilk defa önümde gördüm yani. ayıp olmasın, bir lokma alayım dedim, bayıldım tadına. ne değişti bilmiyorum.
her türlü keyifle yiyebileceğim harika sebze, haşlayıp bırakmışsa anne sultan evden giderken dolaba, en basiti beşamel sosla ver fırına, yahut kızart üzerine yumurta...
ortaokulda müzik dersinde ne boka yarayacağını bilmediğimiz şekilde ''karnabaharrr karnaa zarar vermez efendiii'' şeklinde melodili olarak tekrar ettirilen kelimedir. güya ses açıyormuşuz. ne sesi açıyorsun ulan, karnım acıkırdı benim.
Kış zamanı gerek kıymalı,gerek zeytinyağlısı ve gerekse salatası,kızartması hatta turşusu ile sofraları şenlendiren,en sevdiğim sebze sıralamasında her daim ilk beş içinde yer alan leziz sebzedir.Kızımın çiğ olarak kıtır kıtır yemesini saymıyorum bile..
