üşütürmüş karanlık en sıcak havada bile. boşlukmuş çünkü, girdapmış karanlık. ve üç beş mutlu anıyı taş diye sektirdiğin bir deniz kıyısıymış mehtaba karşı. karanlık soğuk bir suymuş ayaklarını sokup çırptığın.
ve nefesmiş karanlık, soğuk bir nefes ama... içine çekince ciğerlerini hem doldurur, hem de dondururmuş. hayat diye solutup, yalnızlık diye bırakılan bir nefesmiş. çektikçe çekesin gelen bir kış gecesiymiş içine.
ve zifiriymiş, zifirmiş... zahiriymiş, zahirmiş... ve zehirliymiş, zehirmiş...
aydınlığa öfkedir karanlık,
kinin ve ölümün rengidir.
kusar ve kutsar ölümü,
yaşanılacak günlere karşı.
halbuki ölüm, nasıl olsa gelecek,
önemli olan, aydınlıkta insan gibi yaşamak...
aşka düşmandır karanlık,
bıçak gibi keser,
gecenin aydınlığını.
zemheri olur, dondurur sevgiyi,
biter sıcak yataklarda aşk...
korkuyla beslenir karanlık,
korkar...korku salar...
çarmıha gerer aydınlığı
filistin askılarında,
manyetonun kablosunda büyür korku,
kadın ve erkek uzuvlarında;
canhıraş acıların replikleriyle dolu,
ışkence odalarında...
karanlık kindir,
sevdaya karşı;
gündüzün aydınlığını yırtar,
kanatır boydan boya sevgiyi,
kirli, keskin ve uzun tırnaklarıyla...
namussuzca kurulan tuzaklarda,
kahpe faklarında gizlidir,
karanlığın kirli ve onursuz eli.
mertliğe, dostluğa, sevgiye düşman,
yüzü kara, gözü kara, beyni kara...
kimilerine göre korkutucu olan, çocukları ağlatan.
yanan bir mumun güzelliği üzerine yoğunlaşırken, görülmesi istenmeyen şeylerin de üzerini örter.
dönülen yer, herkesin döneceği yer.
ayrica cogu seye soyleyecek lafi olan bizlerin, yazma konusunda neden bu kadar ince eledigimizi ya da uzak kaldigimizi oturup konusmamiz gereken yazar arkadasim.karar verdigimiz gibi interneti yasamimizdan cikarmayi basariyoruz mu ne!yoksa bu suskunluk niye!*
ışığın yitimidir, ürpertici ve sessizdir. loş'luktan Yoksun büyük bir derinlik gibidir, ürpertir ya, korkutur insanı..
kalp biraz hızlı çarpar, biraz da gözlerini kapatma korkusu olur...
karanlıktasındır oysa, gözlerin açıkken bile. neden korkar insan karanlık bir yerde gözlerini kapatmaya?
tembel,ici gecmis ucuncu nesil yazar . *
ayrica daha sabah olmadan bas agrisi nedeniyle mizmizlanmaya baslamis , sen misin bu kadar karistirip icen diyesim gelen arkadasim.
açıkca görünen hiçbirşey çekicilik barındırmaz. Karanlık bir perde gibi kainatı örter, korur, yaralarını sarar. Doğaya dinlenme fırsatını verir ve gizem katar.
bazen kendini insana aratan ışıksız ortam. duygularını saklamak, görmemek için ya da tam tersine duygularıyla başbaşa kalabilmek için kendini saklar insan. karanlık arar; ama sonra hep orada kalmak ister. nereye kadar? az da olsa huzur bulur insan.
