uykudasınız ve uyanıyorsunuz. tam kalkmak istiyorsunuz başınızı kalkmak istediğiniz yöne çeviriyorsunuz odanın dışındaki diğer odanın kapısına çekiliyo ilginiz. ordan biri size el sallıyor, ama o biri yok sadece eli görüyorsunuz. o kadar gerçekçi ki, duvara vuran güneş ışığında gölgesi bile yansıyor duvara, sonra istemsiz bi şekilde gözler kapanıyor, köpeğinizin yatağınıza çıktığını hissediyorsunuz, yanınıza yatıyor ve onun üzerinizden geçmesiyle birlikte müthiş bir ağırlık hissediyorsunuz, hiç bir yeriniz kımıldamıyor, kımıldayamıyor, sonra köpeğin pati sesleri geliyor koridordan ve anlıyorsunuz ki yatağınızda yatan köpeğiniz değil, ve ardından nas, felak sureleri okumaya başlıyorsunuz ve ağırlık kalkıyor üstünüzden, ama sıcaklığı hala köpeğinizin yattığı yerde dokunuyorsunuz oraya yatağın diğer yerleri soğuk ama ne hikmetse orası sıcak, köpeğinize bakıyorsunuz acaba gerçekten o muydu diye ama köpeğiniz alt katta.
dün gece biraz kitap okuduktan sonra ışığımı kapatıp yatağa uzandım. Kulağıma serdar ortaç'ın bir şarkısı çalıyordu. normalde rap ve yabancı haricinde hiç müzik dinlemediğim için yolda sokakta gezerken nakaratının kulağıma aşinalık kazandırdığı kadarıyla şarkıyı takip ediyordum bilmediğim yerlerini ise dinliyordum. birden odamda radyo veya benzeri müzik çalabilecek bir alet olmadığı geldi aklıma ve kafamı kaldırıp ay ışığının aydınlattığı kadarıyla odaya baktım. kafamı kaldırır kaldırmaz müzik sesi kesildi. herhalde gaipten sesler duyuyorum diye tiiye alarak kafamı tekrar yastığa koydum fakat bu sefer bugüne kadar hiç duymadığım bir şarkı gerçekten de çalıyordu yani gaipten falan duymuyordum. içime bir anda bir korku düştü ve anneme seslenmek için "anne, anneeeee!" diye bağırmak istedim ama sesim bir türlü çıkmıyordu. işte o anda "karabasan" denen şey olduğunu anladım ama anlamaz olaydım. Bunu anlamam ile beraber, tansiyonum düştüğü andaki gibi gözlerim karardı ve beynimde inanılmaz bir uğultu ile beraber tarif edemeyeceğim bir his oluştu. resmen altıma sıçacaktım. hemen "Euzübillahimineşşeytanirracim Bismillahirrahmanirrahim" diye 3-4 kez tekrarladım içimden. Hemen önce beynimdeki uyuşma geçti ve akabinde de sesimi bana geri bahşetti.
bu gece de ziyaretime geldi, beni yalnız bırakmadı sağolsun. Fakat bu gece müzik dinletisi yoktu. direk kafadan çöreklendi üstüme ama yine de o daha çökmeden önce anladım onun geldiğini nasıl olduysa. yine o olduğumu anlar anlamaz beynimde şimşekler çktırttı. ben yine bir gece önceki başarıya ulaşmış taktiğimi devreye soktum ve başladım "Euzübillahimineşşeytanirracim Bismillahirrahmanirrahim" diye tekrarlamaya. o da ne, bana mısın? demedi! Taktiğime karşı taktik geliştirmişti sanki. Hemen fatiha suresini okumaya başladım ve bir rahatlama geldi. "ohhhhhhhhh beee" demiştim ki tam, bir daha çöktü. fatiha, kevser ne bilirsem okumaya başladım yine bir rahatlama geldi ama bu sefer tedbiri elden bırakmadım ve 1 fatiha, 3de kulhü okudum.
ben 2-3 gün uyumadığım günlerde dahi en az yarım saat sağa-sola döner, uyumaya çalışırım. yani kafamı yastığa koyar koymaz rem uykusuna dalmam imkansız. ayrıca dünyadaki hiçkimsenin kafasını yastığa koyar koymaz uyuyabileceğini de sanmıyorum... bunun kesinlilkle uyku hali ile, rem uykusu ile bir alakası yoktu.
allahım ben bu gece nasıl uyuyacağım ya rabbim? 4,5 atıyorum. hatta 4,5 tan 5 bile olabilir...
En sık karşılaştığım bir durumdur,ama bunun karabasnla suyabasanla bir ilgisi yoktur.Diyelim çok uykun var alakasız bir saatte uyudun(mesela öğle 3 den akşam 8 e kadar),akşamleyin uyandığında uykunu almış olursun,gece yatamayacağını sanırsın ve hoppp birden üzerine bir ağırlık çöküverir,bu bazen yavaş yavaş aşağıya veya gökyüzüne doğru yükseliyormuşsun eylemi gösterir.görürsün ama konuşamazsın ve hareket edemezsin,sadece anın tadını çıkarırsın,uyanış kısmı aniden olur resmen zıplayarak uyanırsın.
Kimisine göre eğlenceli bir durumdur(benim için öyle).
genelde kulaktan kulağa yayılan " gece göğsüme bişey bastırdı, bişey oturdu bağırdım çağırdım sesim soluğum çıkmadıı anam o neydi öyle " diye anlatılan okul sıralarında gençlerin din dersinden sora en çok konuştugu konulardan biri olup hiç yaşamadıgım yaşamakta istemicek oldugum bir durumdur.
sadece 10 dakikalık bölümünü izleyebilmeme rağmen beni gece boyunca uykusuz bırakan geberesice film. o kızı yatağın altına çektiğin an bittin benim için sen. senin yüzünden ayağımı yatağın sınırlarından hiç çıkartamadım pislik şey seni!
ilk dinlediğimde korktuğum, başlarda yaratık sandığım şey. eleman anlatıyor "abi karabasan var gece geliyo üstüne çıkıyo, kıpırdıyamıyosun" neyy!!! dedirtir sonuna üç ünlem koydurtur bu açıklama. "Bildiğin tecavüz lan bu! Mafya mı olum bunlar gece gelip millete kara basıyolar" demişliğim vardır. Daha sonra beynin vücudu yanlış hareketlerden korumak için kitlediğini öğrenip rahatlığımdır.
Not: Kimse bana karabasmamıştır.
2 gündür peşimi bırakmayan ve o'nun yüzünden uykusuz kaldığım zımbırtı. ömrümü yedi gevur, ben bunun uyku felci değilde metafizik ile alakalı olduğunu düşünüyorum çünkü salavat getirirken rahatlıyorum salavat biter bitmez yeniden başlıyor. allah kimseye yaşatmasın insanın kalbi yerinden çıkacakmış gibi oluyor.
gecenin bi yarısı 4 sene önce ölmüş olan dedemin sesini bana duyuran varlık. hayır o değil korkudan balkondan aşaıya atlama girişimlerinde bulundum kötü oldu. *
benimde başıma geldi maalesef yazlıkta aşağı katta yalnız uyuyordum sabaha karşı bir anda hafif uyanır gibi oldum sonra dışardan bi ses geldi ardından kapıya doğru baktım pimapen sürgülü kapı olduğu için sadece aşağı yukarı oynayan bir kilidi vardı kapalı kilit bi anda açıldı ve camlar kapalı olmasına ragmen perde havalandı gözümü açıp kapadım bi adam bana doğru gelmeye başladı adam peygamber filmlerindeki tiplere benziyordu yavas yavas geldi ve kalbimin oralara bastırdı 3 4 kez kalbim sıkışır gibi oldu ondan sonra uyandım bu arada bağıramıyor kıpırdayamıyordum hemen ailemin odaya koştum olayı anlattım çok kötüydü bi daha gelmez inş.
