1989 yılı...Türkiye ilk defa pizza dükkanlarıyla tanışır.Türkiye’ye birkaç dükkan açarak pazarın nabzını yoklayan ünlü marka aldığı sonuçla şoka girer.Bekledikleri gibi olmaz.Boğazına düşkün olduğu için pizzayı seveceğini düşündükleri Türk tüketicisi, pizzayı sevmez.Dükkanlar kapatılır.Geri dönülür.
1991 yılı.Murakami-Wolf-Swenson Productions’ın ürettiği bir çizgi film dünyada büyük ilgi görür.Yapımcı şirket Türkiye’deki bir özel kanala bu çizgi filmi teklif eder.Kanal şaşkındır, fiyat gerçekten olması gerekenin %10’udur.Adeta kapandaki peynir gibi duran bu teklifi kaçırmaz özel kanal.Yayınlanmaya başlar.Çizgi film Türkiye’de de çok tutulur.Oyuncakları, rozetleri, kartpostalları,defterleri ve kitap kapları ile müthiş bir pazarlama da beraberinde gelir.
1994 yılına gelindiğinde çizgifilm dizisi milyonlarca çocuğu ve genci etkisi altına almıştır.Bu çocuklar tuhaf bir biçimde annelerinden pizza pişirmesini istemeye başlar.Türk anneleri pizzayı nasıl yapacağını bilmez.Talep gitgide artar.Derken pizza zinciri dükkanlarını yeniden aktif hale getirir, yeni dükkanlar açar.Çocuğu yemek yemeyen anneler mecburen pizza sipariş eder.Liseli, üniversiteli gençler arasında bir itibar nesnesi haline gelir. Türk mutfağının demode lahmacunu, pidesi terk edilmiş, gençler gruplar halinde pizza dükkanlarına gider hale gelir.
Tesadüfen (!) pizza talebini patlatan bu çizgifilmi çoktan tahmin ettiniz değil mi?Bravo! O çizgi film “Ninja Kaplumbağalar”!O pizza zincirini de tahmin ediyorsunuzdur,onu da buraya yazmayayım.
Şimdi o çocuklar büyüdü, çizgifilmi ilk izleyenler 30’larına geldi.ilk jenerasyon genç evli, yeni nesil aile oldu.Onlardan sonraki jenerasyon şimdilerde üniversite öğrencisi, ya yurtta ya da öğrenci evinde kalıyor.ilk jenerasyondaki evliler evde yemek pişirmek yerine sık sık şöyle diyor : “Pizza mı söylesek?”Bir sonraki jenerasyon da yurt odasına ya da öğrenci evine neredeyse her akşam pizza sipariş ediyor.
işte algılarımız böyle yönetiliyor.20-30 yıllık stratejiler çiziliyor, uygulanı yor.Bizim eğlenceli diye izlediğimiz masum çizgifilmler, diziler, sinema filmleri birtakım fikirlerin beyinlerimize çok daha hızlı zerk edilmesini sağlayan katalizörlerdenibaret.Ve emin olun, bu bilinçaltı pazarlamacıları, bu algı sihirbazları bize sadece pizza yedirmiyor…!
Bu sadece bir örnekti,Her Amerikan filminde Apple bilgisayarlarıngörünmesi bugünkü Apple çılgınlığının temeliydi.Her filmde sabah işe giderken elinde Starbucks kahve ile koşturuyor olması bugün bir kahveye 15 lira ödüyor olmamızın müsebbibi.Afrika’da ayağında ayakkabı olmadığı için pet şişe bağlayan Afrikalı gençlerin elinde içine su doldurulmuş Coca-Cola kutularıyla gezmeleri ve bununla sınıf atladıklarını düşünmeleri de yıllardır Coca-Cola’nın yaptığı “MUTLULUK” reklamlarının sonucu. Gerçekte mutlu olmayanlar içtikleri içecekten mutluluk akıtmaya çalışıyor işte, başka bir şey değil.
Biz hatırlamayız ama babalarımızın hayranı olduğu Western (Vahşi batı) filmlerindeki karizmatik kovboyu. O kovboyun ağzındaki Marlboro sigarayı babalarımız bugün hala bırakabilmiş değil. Etkiye bakar mısınız?işte bu yüzden unutmayalım;Bize sunulan görüntülerin, reklamların, film ve dizilerin %99’u bir amaca hizmet ediyor.inanmadan, etkilenmeden, kendimizi kaptırmadan önce iki kere düşünelim.
“Bütün uyuyanları uyandırmaya bir tek uyanık yeter” diyordu Malcolm X,Uyanık olmayana pizzayı da yedirirler, kolayı da içirirler üzerine de bir sigara yaktırırlar…Afiyet olsun!
hem zeki hem çalışkan olanın hayatta kaldığı yapay seçilim. tek bir sıkıntısı vardır: aile kavramı. zengin birinin oğlu hiç çalışmadan zengin olurken, babası olmayan çocuk diğer herkesten çok çalışmak zorundadır.
kapitalizm güzel bir sistemdir, uygulamasında çeşitli sorunlar olsa da. (bkz: sömürücülük) (bkz: emperyalizm)
köleliğin hala sürmekte olduğu sistemdir. eski ile arasındaki tek fark eskiden kelepçeler demirden yapılıyorken şimdi kağıt banknotlardan yapılıyor olması
günümüzdeki anlayış; kriz zamanlarında ekonomiye müdahale ederek devletçi müdahaleler yapıp, kriz olmadığı zamanlarda devletin müdahalesine karşı çıkıp serbest piyasa ekonomisini savunmaktır.(abd kapitalizmi) ayrıca bu sistem bir şekilde krize yol açmaktadır belirli aralıklarla. bazı iktisatçılar bu durumun kriz zamanlarındaki müdahaleci tavırlar yüzünden kaynaklandığını savunur. halbuki kapitalist anlayışa göre iflas eden banka vb. devlet tarafından kurtarılmamalı, iflas etmelidir. ekonomi kendi dengesini bulacaktır bu şekilde. çünkü kapitalist mantıkta kar eden kalır, zarar eden iflas eder gider şeklindedir. ama şu da vardır ki vahşi doğa düzeni ile bir tutulan kapitalizm insan doğasına pek ayak uyduramamaktadır.
kısacası günümüzün kapitalizm anlayışı sorunludur.
Ne komünist lerin nede islamcıların umurunda olmayan düzendir.
Bakınız islamcılar için şeriat; namaz, oruç, hac, çarşaf, sakal.
Komünist ler için ise sadece bu dini simgelerin olmaması, içki, zina ve bunun devamı.
Peki kapitalist ler kim oluyor ozaman?
Bizi dizayn eden emperyalist güçlerin yerli uşakları, onların da daha alt taşeron ları. Yani hem solcu hemde dindar görünümlü dinciler.
Türkiye şartlarında hayatını kurtarmış sayılan bir memur bile işsiz insanların yanında onları düşünmeyerek ek iş yaptığı zaman kapitalist sistemin yolcusu haline geliyor.
Çünki komşusu açken tok yatan bizden değildir. Sağlıklı ve şerefli insan üreten ve alın teri döken kişidir. insanlara tek tek bu ortamı sunmayan düzen ve kişiler kapitalist tirler.
en başarılı güven numaralarından biri de herkesin milyoner olabileceği yanılsamasını yayabilmesidir. Oysa zirvede sadece birkaç kişiye yer vardır ve zirvede yer alabilecek beceriye çok az kişi sahiptir.
Türkiye deki dinci "bakın dindar demiyorum " gurubun de dahil olduğu sermeye. Tekelcilik ve onu hızlandıran, haksız rekabet, ucuz iş gücü ve faizin meşru görüldüğü, devlet eliyle desteklendiği sistem.
Karşısında direnecek bir sistematik olgunun olmaması, kapitalizmi çok güçlü kılmaktadır.
Köle sevici zenginlerin, emek karşılığı adı altında ucuz iş gücü temini yaptığı nettir.
Namert bir dünya düzenidir.
