amcamı 1 yıl içinde alıp giden, iğrenç, pislik, illet hastalık. tam da bitti, kurtuldu denen anda tekrar nükseden, bütün vücuduna yayılan, bir deri bir kemik bırakan.
allah düşmanıma dahi vermesin.
koca adam olurken belki de olmuşken adını duyduğumda çocuk gibi ağlamamama sebep olan tanrı'nın şakalarından biri...
komik değil, biliyorsun.
Yıllar önce Dedemin babası bu hastalıktan kaybetmiş hayatını.
Bu adama Yaşar kemal romanlarında yer vermiş. Yöre insanının hala dilinde olan az-çok iyi bir insan. yüce bir insan.
Feodal sisteme her ne kadar karşı olsam, ilkellikle bağdaştırsam bile... o adamın ağalık yaptığını anlattıklarında heycanlanıp gurur duyuyorum.
insanın atası sonuçta. Hiç görmese de, duymasa da sesini, seviyor.
Ve yıllar önce dedemin abisi bu hastalıkla tanışmış.
Dedem anlatırken ağlardı bazen, tutamazdı gözyaşlarını...
Sigara içmeyin evladım derdi, *
Geçen yıl dedemin yiğeni, babamın amcasının oğlu, o da tıpkı babası gibi tanıştı bu hastalıkla.
Gözlerimle gördüm.
Amca dediğim, elinde büyüdüğüm insanın haftalar içinde nasıl eriyip bittiğini gördüm.
Severdi beni. Ayırmazdı yanından...
Son nefesinde, bana küfürler ederek eğlendiğini gördüm.
Yüzüm gülüyordu. zorla. işkenceler içinde...
Yüreğim ağlıyordu derler ya..?
Resmen ıslandığını hissettim akciğerlerim arasındaki atıp duran şeyin..
Aradan bir yıl geçti.
Bayram için okuldan eve döndüm, yorgundum.. uyudum. sonra babamın telefon konuşmasındaki heycanlı sesi yataktan kalkmama, uyumak için sonsuzluk var demeye itti beni.
Öğrendim. Kahroldum.
Dedem, o hayran olduğum insan, ehlikeyf, hayatı oscarlık film olacak adam.
Babasını,
Abisini,
Abisinin emanetini bir bir alan, halk arasında hastalık olarak bilinen iğrenç şaka şimdi onunlaydı.
Babamın gözlerindekini asla unutacağımı düşünmüyorum. Kronik kanser mi olur? şüpheleri dolaşırken aklımda...
Dedem geliyor ya gözlerimin önüne.
konuşması, gülüşü, kültürü, ahlak anlayışı... nerden bilinirdi ki?
onun da bir gün gideceği...
Bir başka şey bu.
Dede değil sadece, ömründen bir parça...
Korkuyorum şimdi.
Yıllar sonra amcalarımı belki de babamı, bugun babamın gözlerindeki ifadeyi aynada izlerken düşüneceğimden korkuyorum.
Ve yemin ediyorum tanrım, bu şakayı yapmaya devam edersen seninle arkadaşlığımız biter.
eksik kalır...
Vücudumuzda tüm organlar hücrelerden oluşur. Hücreler vücudumuzun en küçük yapıtaşlarıdır ve ancak mikroskopla görülebilirler. Sağlıklı vücut hücreleri (kas ve sinir hücreleri hariç) bölünebilme yeteneğine sahiptirler. Ölen hücrelerin yenilenmesi ve yaralanan dokuların (vücut içi ve dışındaki) onarılması amacıyla bu yeteneklerini kullanırlar. Fakat bu yetenekleri de sınırlıdır. Sonsuz bölünemezler. Her hücrenin hayatı boyunca belli bir bölünebilme sayısı vardır. Sağlıklı bir hücre gerektiği yerde ve gerektiği kadar bölüneceğini bilir. kanser hücreleri, bu bilinci kaybeder, kontrolsüz bölünmeye başlar ve çoğalırlar. Kanser hücreleri birikerek tümörleri (kitleleri) oluştururlar, tümörler normal dokuları sıkıştırabilirler, içine sızabilirler yada tahrip edebilirler. Eğer kanser hücreleri oluştukları tümörden ayrılırsa, kan yada lenf dolaşımı aracılığı ile vücudun diğer bölgelerine gidebilirler. Gittikleri yerlerde tümör kolonileri oluşturur ve büyümeye devam ederler. Kanserin bu şekilde vücudun diğer bölgelerine yayılması olayına metastaz adı verilir. Kanserler oluşmaya başladıkları organ ve mikroskop altındaki görünüşlerine göre sınıflandırılırlar. Farklı tipteki kanserler, farklı hızlarda büyürler, farklı yayılma biçimleri gösterirler ve farklı tedavilere cevap verirler.
belirtileri ise;
-normal olmayan bir kanama veya akıntılar
-vücudun herhangi bir yerinde ortaya çıkan şişlik ve sertlikler
-iyileşmeyen yaralar
-Uzun süreli ses kısıklığı ve öksürük
-Yutkunma güçlüğü ve hazımsızlık
-Ben ve siğillerde meydana gelen büyüme, kanama, renk değişikliği, yara...
-idrardaki değişikliklerdir.
erken tanı tedavi şansını artırır, tedaviyi kolaylaştırır, doku ve organ kaybını önler, sakat kalmaktan kurtarabilir. kanser tedavisi ne kadar erken başlarsa tedavinin başarıya ulaşma şansı da o kadar yüksek olur.
al yuvarların kontrolsüz şekil de çogalması, bir ur, bir karın kası ağrısı, vücutta çıkan morluklar, burundan gelen kan, zayıflama veya kilo alma, halsizlik, öksürük, ağızda iyileşmeyen ağrılı,ağrısız yaralar. göğüs ağrısı,meme derisi üzerinde kalınlaşma, çökme veya çekilme, yutma güçlüğü, uzun süren kusma bulantı, cinsel ilişkiden sonra kanama, testislerde sertlik veya ele gelen ağrısız kitle, çift görme veya görme kaybı, kişilik değişiklikleri, iyileşmeyen yaralar, benler veya bir siğilin belirgin değişikliği. bir kanser habercisi olabilir.
siz ağzınıza almak istemedikçe, her gün tekrar tekrar duyduğunuz,hem süründüren hem de öldüren hastalık.sevdiklerinizi pençesine düşürtecek kadar sinsi,tam bitti derken yeniden başlayacak kadar iki yüzlü bir illet.babamı iki sene zarfında fiziken ve ruhen bambaşka bir insana dönüştürmüş,gözyaşlarımın sebebi.uzak olsundur herkesten. (bkz: dermansız dert.)
dört sene önce herşey güzel giderken bir gece bacağımın ağrıması ile tanıştığım ve o tarihten beri beni bırakmayan illet.
ne yaparsanız yapın bu sizi bulur. ister güzel beslenin ister muthiş moralli olun. hiç bir şey işe yaramaz. gün be gün daha çok içe kapanırsınız. herkesin yaşamının sonunda tanıştığı ölümle siz daha çok çok genç iken tanışmışınızdır ve o sizin artık en yakınınızdır. kendi bedeniniz size ihanet ederken geride kalan hiç ama hiç kimse sizin acınızın melhemi olmaz. herkes üzülürmüş gibi yapar , yanınızda olmak istemiş gibidir ama hepsi safsatadır. kendinizden başka hiç kimse yoktur. olamaz. aranıza sanki gizliden bir duvar örülmüştür bütün sevdikleriniz , yaptıklarınız , tüm hayatınızla.. yaptığınız herşey çok çabuk rutinleşir. zamanınızın çok az kaldığını düşündüğünüz için herşeyi bir anda yapmak istersiniz ama hiç birşeyi yapamazsınız. çünkü tedavi sizi bitirmiştir. tam herşey bitti derken bir daha ve bir daha yatarsınız ameliyathane masalarına , kemotrapi merkezlerine.
yaşam ile ölüm arasındaki dengeyi bulmak ve hayatınızı yaşamak için çok zaman olduğunu düşünürsünüz hep. çünkü bu tür şeyler hep başkalarının başına gelir. ama işte bi gün sizi de bulur. bulduğu zaman sizinle bir güzel alay eder , gitmiş gibi davranır ama sizin hiç beklemediğiniz anda geri döner ve sizi küllerinizden yeniden yaptığınız hayatınızı kendi ellerinizle yıkmaya zorlar..
sonra belki bir şey olur ve siz hiç yokken mutlu olmuşsunuzdur. bu daha önce yaşanılmamış bir deneyimdir. yani herhangi bir sebep olmaksızın sadece orada o anda bulunduğunuz için. içinize hiç bilmediğiniz ama aslında hepte varlığını hissettiğiniz bir yerden yaşam dolar. bunu tüm hücrelerinizle hissedersiniz. kimse anlamaz size ne olduğunu çünkü onlar alışmışlardır bir neden uğruna mutlu olmaya. işte o zaman birden beddua ettiğiniz , neden ben diye sorguladığınız kanser size hiç açılmayan kapıları açmıştır. kimseye anlatamazsınız size ne olduğunu. o çok sevdiğiniz filmlerden , şarkılardan , kitaplardan çok daha yüksek bir yerde yaşamaya başlamışsınızdır.
ve başınıza gelen en kötü şey birden başınıza gelen en iyi şeye dönüşüverir...
--spoiler--
insan, zekasının bedeli olarak kansere yakalanıyor. ilk bakışta çok kışkırtıcı bir tez olarak görünüyor. Ama ABD'li bilim insanları, insan ve maymun genleri üzerinde yaptıkları uzun deneylerde bu sonuca vardı.
ABD'de Georgia Teknoloji Enstitüsü'nün araştırmasına göre, maymunların neredeyse kanser hastalığına hiç yakalanmamasının nedeni olarak beyinlerini kullanmamaları gösterildi.
insan ve maymunların gen yapısı hemen hemen aynı. Ancak maymunların sadece yüzde 2 sinde tümöre rastlanıyor. Buna karşın tümör görülen her 5 kişiden biri hayatını kaybediyor. Bu durum bilim adamlarını araştırma yapmaya itti. ABD'li uzmanlar insan ve maymun genleri üzerinde yaptıkları araştırmada, insanda tümöre daha sık rastlanmasının nedeni olarak, hücre yapsının daha karmaşık olması ve beynini daha aktif olarak kullanmasını gösterdi. Yani zeka düzeyi artıkça, kansere yakalanma riski de artıyor.
Dünya Sağlık Örgütü'nün verilerine göre her yıl 7 milyon kişi kanser hastalığından yaşamını yitiriyor. Yine her yıl 12 milyon insan bu amansız hastalığa yakalanırken, 25 milyon kişi de bu hastalıkla birlikte hayatını sürdürmek zorunda kalıyor.
--spoiler--
annemin rahminin alınmasından sonra birkaç gün narkozdan çıkamamasıyla nefret etmiştim hastanelerden , doktorlardan bizi içeri almıyorlardı düşmanlardı, hiç düşünmüyordum ki abimle benim çok küçük olduğumuz için içeri alınmadığımızı annemin hastalığı neydi ne değildi hiç bilemedim. çok zor aylar geçirmişti hep ziyarete gelenler olurdu. annem bazen öz abim gelmiyor diye ağladığında abimle biz böyle olmayalım dercesine bakışırdık o günden sonra toplam 15 yıl doktora uğramadım gerçi abartı bir izlenim bırakmıyayım arkadaşlar ve aile tanıdıkları doktor olan çoktu gerek kalmıyordu küçük durumlarda..
sonra geçen sene o kistleri de önemsemedim aynı şekilde yağ bezesi dedim ilgilenmedim kimseyede söylemedim , söylesem zorla doktora götüreceklerdi daha kötü olacaktım dedim kendi kendimi avuttum artık kaçışım yok gittim detaylandıramıyorum hikayemi dramatizede edemiyorum şuan çünkü genelde bu konu hakkında düşünmek istemiyorum bir kaç hafta önce artık göz ardı edilemeyen kanamalar ve kistler aklımı öyle alıyor ki uyuyamıyorum okulun bitmesini düşünemiyorum bunu düşünmekten de korkuyorum o yüzden manasız işler yapıyorum mantıksız başlıklar * açıyorum artık şüphelenmek bitti tahlilden sonra biyopsi istedi doktor hemen meraklanmayın ama bir kontrol edelim dedi
metastaz yoluyla diğer hücrelere taşınmadan bir an önce tanı konulması ve tedaviye başlanması gereken hastalık. proto onkogenlerin onkogenlere dönüşmesiyle hücre sürekli kontrolsüz bölünür.
tüm hastalıkların çıkış noktası düşüncelerdir.buna kanser de dahil.bir rahatsızlık yaşadığınızda duygu ve düşünce durumunuza dikkat edin.kesin bir negatiflik durumu söz konusudur.
bknz.düşünce gücüyle tedavi.louise hay
sevgiyle kalın....
"öyle bir zaman gelecek ki gelişmemiş ülkelerin insanları toplu olarak katledilecek, çeşitli denemelerde kobay olarak kullanılacak, mesela; yeni icat edilen bir ürün gelişmemiş ülkelerin insanlarında test edilip eğer zararı yoksa daha sonra gelişmiş ülke insanlarına sunulacak" demişti.
kullandığımız teknolojik ürünlerin (telefon gibi) zararları her nedense bizler kullandıktan seneler sonra anlaşılıyor. hani diyoruz ya "yurt dışında neden insanlar son model cep telefonu kullanmıyorlar" diye belli ki onlar test aşaması için bekletiliyorlar biz burada telefonları kapışırken.
bir domates tohumu domatesin çekirdeği toprağa dikildiğinde kendi kendine büyüyor aslında ama biz domates tohumunu israil den alıyoruz -her yıl-! çünkü israil den alınan bu domates tohumlarının bir sonraki sene kullanılmayacağı şekilde genetikleriyle oynanıyor. düşünün domates! daha neler neler...
bugün doktorlar benim babamı kaybettiğim bu hastalık için "günümüzün grip hastalığı" diyor. öyle doğal yani, kimse neden bu kadar çoğaldı bu hastalık demiyor, sanki bulaşıcı gibi herkese normal geliyor. kime sorsan kanser! nereye dönsen kanser!
biz türklere sanırım bir süre sonra her şey normal geliyor. herşey!
kanser tedavisi için kullanılan ilaçlar yurtdışından ihraç ediliyor. tekrarlıyorum yurt dışından ihraç ediliyor. ve bir hastanın sadece bir aylık ihtiyacı olan ilacın fiyatı 3000 ytl. milyonlarca hastayla çarpıldığında ve ortaya çıkan rakama bakınca başka kazanç kapısı açılıyor gelişmiş ülkelere.
-insanları kanser yapıp hem ürünlerini test ediyor hemde ilaç satarak kazanıyorlar-
kanser tanımı: vücuda girip darmadağın ettikten sonra canla birlikte çıkan bir hastalık.
