belki sacma gelicek ama kames benim icin bir devirdi. donemimin cocuklugundan aklımda kalan onemli bir markaydı. artık kames yok, cunku sokakta top oynayan ne cocuk kaldı ne de kamesin vah$i kapitalist devlere kar$ı koyacak gucu kaldı.
futbol topunun bir alt modelidir bu,para olmadıgında ya da mahalledeki elemanlardan yeterli para toplanamadıgında dandik yapıştırma yüzeyle kaplı ve hemen açılan içinden şamreli çıkan futbol toplarındansa kames tercih ederdik güzel de falso alırdı,biz de yüzlercesini uçurum tanrısına kurban ettik.
es kaza patladığı zamanlarda top 2 ye bölünür, kafalara takke olurdu. içi parlak renkte olduğundan topun iç tarafı kafanın dışana, dışıda kafaya denk gelicek şekilde ( pis mis farketmez ) mahallede şekil yapılırdı. Siboplu tarafı kafasına geçirenin ise havası binbeşyüz olurdu.
Bide bu topun en pis tarafı el parmaklarına çarpmasıydı. Çok pis parmak büküyodu şerefsiz.
roteiro'dan falan çok daha makbuldü bizim gözümüzde bu, çünkü attığımız yere gitme gayretini sarf edecek kadar asil bir toptu her bakkalda bulunabilmesine rağmen. geçen gün kardeşim halısahaya giderken "inşallah top nike total bilmemnedir de doğru düzgün maç yaparız" deyince aklıma geldi kames. "sen kames'i hatırlar mısın?" dedim, "o kim" dedi. kümes hayvanı sahipleri derneği dedim. "ne biliym lan ben" dedi. haklı çocuk, ne bilsin.
şimdiki dandik futbol toplarından bile daha kaliteliydi.
balon plastik toplardan sonra bir devrim gibiydi. ayrıca surata şut çekip zıbartmak bu topla beraber doğmuştur.
